Reisverslagen

Welkom op de website van Ad en Liesbeth.

i

Wie zijn wij?

Wij zijn Liesbeth en Ad en wonen al 20 jaar  in Drenthe. Sinds 20 jaar , want zolang kennen we elkaar.

Liesbeth (61 jaar) heeft een aantal jaren in het ziekenhuis  in Assen gewerkt en is nu nog steeds werkzaam als verzorgende (Vigger) op een revalidatieafdeling van een verzorgingstehuis. Zwaar werk met steeds zwaarder wordende mensen.   

Ik (62 jaar) ben  begonnen als stuurman op de Grote Handelsvaart en daarna ben ik overgestapt naar de Waterpolitie. 25 jaar later wilde ik iets anders en ben ik bij de Verkeerspolitie begonnen. Hier ben ik dagelijks bezig met  controle en veiligheid van het verkeer, vooral het transport.     Ik zit dus al jaren in het transport, eerst op zee, later de binnenvaart en nu het wegtransport.

Liesbeth heeft als hobby kaarten maken en is heel kreatief met heleboel dingen, zoals bloemschikken. Ze zet zich al jaren in voor Ypsilon, een vereniging van familieleden van schizofrene patienten. Een heel dankbare job. Iedere 2 maanden leidt ze een bijeenkomst voor deze familieleden en wordt er over zaken gepraat waar ze thuis tegen aan lopen en hoe hier een oplossing voor te vinden is.

Zelf speel ik al meer dan 26 jaar doedelzak, ontstaan door mijn liefde voor Schotland. Sinds 1973 kom ik al in Schotland, heb Schotse kennissen,  drink Schots (malt whiskies), praat Schots (na de whisky vooral) en wilde ook Schotse muziek maken. Nog steeds met veel plezier speel ik op zowel de gewone Schotse doedelzak en de Scottish Small Pipes, een kleinere uitgave en met een zachter geluid. Ik doe veel optredens in binnen -, en af en toe buitenland en speel nu weer  in de Lowland Brigade Pipe Band  uit Zwolle. Voorheen was ik lid en later Pipe Major van de Lowland Brigade Pipe Band uit Zwolle en tussendoor een tijdje spelend lid bij The MacDowell Pipe Band in Hoogkerk.

Daarnaast ben ik 20 jaar geleden in aanraking gekomen met een fantastisch voedingssupplement genaamd Juice Plus. Het is geen gewoon supplement op chemische basis zoals je die in veel winkels kunt kopen, maar een supplement bestaande uit 17 verschillende geselecteerde groenten en fruit en 9 verschillende soorten bessen en druiven. Deze worden gekweekt op eigen bedrijven in oa. Californie en pas geoogst als ze volledig zijn uitgerijpt. De groenten en fruit worden apart geperst en ontdaan van het vocht, de suikers en zouten en vervolgens gedroogd onder constante temperatuur. Zo ontstaan poeders en deze zijn in capsules gedaan. Onafhankelijke onderzoeken hebben aangetoond dat 94-96 % van alle vitamines, mineralen en vezels die in de volwaardige groente en fruit zaten, ook nog in de capsules aanwezig zijn. Het is dus  gewoon volwaardige voeding. (zie voor meer info www.juiceplusvoeding.nl )     Het geeft fantastische resultaten, zoals meer energie en meer weerstand tegen ziekten. Het versterkt dus je immuumsysteem en het houdt je jong.                                                                                                   En dat is weer belangrijk omdat we lang en gezond van onze camper willen blijven genieten.
Door het jarenlange gebruik van Juice Plus ben ik mij gaan interesseren in voeding en gezondheid en ben ik onafhankelijk distributeur geworden. Momenteel organiseer ik naast mijn gewone dagelijkse werk lezingen over bepaalde onderwerpen waarbij voeding essentieel is. Vaak wordt er dan een natuurarts of een cardioloog uitgenodigd die vanuit zijn vakgebied aangeeft waarom gezonde voeding zo belangrijk is. Ook Chiropractoren, homeopaten, dietisten en fysiotherapeuten zijn enthousiast over Juice Plus.

 

Waar wonen wij? 

Sinds 9 jaar wonen we in een mooi vrijstaand huisje. We zijn hier naar toe verhuisd vanwege ons luxe probleem,  onze camper. We hadden de camper altijd bij een boer onder het afdak staan en als we eens weg wilden stond de camper een paar dagen op de oprit zodat de auto er niet meer bij kon en het was allemaal krap, nou ja, iedereen kent dat probleem. We waren dus op zoek naar een huis met een grote garage en liefst niet te ver van ons werk af, dus op fietsafstand.

Dit was geschikt voor ons.

En dit voor onze camper, althans nog even verbouwen, hogere opening, nieuwe deur en tussenwand eruit.

Tijdens een van onze zoektochten zagen wij onze huidige woning te koop staan. Het huis is niet te groot (we zijn met z'n tweeen), een behoorlijk tuin (1100 m2)  en een grote garage. Het vloeroppervlak van de woning is net zo groot als die van de garage.                                                            Aan het huis moest nog veel gebeuren, ondanks dat het slechts 10 jaar oud was. Een spant van de garage moest verhoogd worden en er moest een hogere elektrische deur in, zodat de camper er in kon. 

 

Na bijna vier jaar intensief bezig zijn met het huis en daarna de tuin zijn we er bijna en we genieten van ons prachtige stekje. Achter op het land lopen de reeen en rondom de tuin en het bos van de buren zien we verschillende vogels oa. goudvinken, maar ook twee spechten hebben we hier, uilen, een houtsnip en een buizerd paartje.  Als we tegen de schemer op het terras zitten, dan komen de vleermuizen voorbij.     

             

Het begin.

Aangezien veel van onze reisverslagen op de diverse websites staan, vonden we het wel leuk om op een eigen site het een en ander te publiceren.

In 1979 heb ik voor het eerst een kampeerauto gehuurd en ben daarmee 3 weken door Schotland gereisd. Toen kwam je bijna geen campers tegen en camperplaatsen waren er al helemaal niet. Je stond gewoon waar je wilde staan, aan een beekje of meertje, gewoon in het wild.

In 1999, 20 jaar later dus, was ik pas in de gelegenheid om een eigen kampeerauto te kopen. Dit werd een Wilk Aventura 565MC, een alkoofmodel op Fiat Ducato basis, bouwjaar 1993. Gekocht bij Vuist in Oosterwolde, waar je toen goed zaken kon doen.

 

Met deze Wilk zijn we eerst naar de Elzas gereden om de camper uit te proberen. We ontdekten leuke camperplekken en het fenomeen wijnboeren. We hebben  het France Passion concept uitgeprobeerd en waren meteen verslingerd geraakt aan de wijn. Ons eerste France Passion adres was Pierre Koch in Nothalten. De ontvangst was allervriendelijkst en  de bijzondere lekkere Pinot Noir en Pinot Blanc sprak ons erg aan.

In de zomer van 2000 zijn we naar de Dordogne in Frankrijk geweest. Een hele mooie omgeving, mooie camperplaatsen en juist ja, France Passion adressen. De Dordogne is een goed gebied om je camper uit te proberen, je kunt overal terecht, veel te zien, dus zoals het een goed camperaar betreft, lekker zwerven. we hadden inmiddels begrepen dat de Belgische vertaling van kampeerauto Zwerfauto was en dat is wat ons betreft de enige juiste benaming en zo hoort een kampeerauto ook gebruikt te worden. Rondrijden, leuke plekjes bezoeken, verder rondrijden en een overnachtingsplekje zoeken. Heerlijk genieten is dat.

Het jaar daarop, in 2001, zijn we 4 weken naar Portugal geweest. Een domper was dat we al bij de Belgische grens 's nachts overvallen werden in onze camper terwijl we lagen te slapen. We stonden op een parkeerplaats die bijzonder druk was met vrachtwagens, campers en caravans, maar ze pikten ons er net  uit. Portugal is ons erg goed bevallen, vriendelijke mensen en aardige stadjes en dorpjes, wederom lekker gezworven. We hadden nog meer pech, want we kregen problemen met startmotor. Als we stil stonden, zetten we de camper altijd op een bultje op de handrem, als we vertrokken de handrem los en al rollend konden we de camper starten en verder rijden. In Portugal is de startmotor gereviseerd (op Portugese wijze kennelijk) Na twee dagen en 300 km verder hield de startmotor er weer mee op. In Nederland is er een echte gereviseerde startmotor geplaatst.

In Portugal was het bloedheet en aangezien we in de alkoof sliepen  was het ondanks het dakluikje heel erg  benauwd. We besloten naar een andere camper uit te zien. We waren helemaal weg van het merk Rapido, vanwege de indeling en robuustheid die deze camper uitstraalde. We wisten echter ook wat voor prijskaartje eraan hing, dus zetten we het merk Rapido uit ons hoofd.           We maakten een wensenlijstje met punten waaraan onze volgende camper moest voldoen, zoals een vast bed, vaste aparte douche, draaibare voorstoelen en een halve dinette. We gingen in september op pad met onze Wilk en bezochten een aantal camperzaken. Op een gegeven moment hadden we al vele camperzaken bezocht, wisten inmiddels wat onze camper waard was bij inruil en bij een dealer zagen we een mooie Chausson. Nog geen 500 km op de teller. We wilden echter nog naar Rossel in Nieuwegein en toen we daarheen reden kwamen we langs Holtkamp West waar we Rapido caravans zagen staan.  Gewoon uit nieuwsgierigheid stapten we naar binnen om te vragen of ze toevallig ook campers hadden.  In de showroom zagen we allemaal Rapido klapcaravans en 2 campers staan, een Hymer en een RAPIDO 772F. Dit was een geimporteerde half intergraal camper, bouwjaar 1999 met luifel, fietsenrek, 2 zonnepanelen en standkachel. Maar het belangrijkste was, deze had de indeling die wij wensten. Alleen jammer, de prijs was er ook naar, vooral omdat de camper slechts 2 jaar oud was.

We vonden echter dat de heer Lopez, eigenaar van Holtkamp West, ons op een zeer leuke manier behandelde en de wijze waarop hij onze Wilk inspecteerde en beoordeelde, dachten wij geen spijt te zullen krijgen bij de aankoop van de Rapido.  Uiteindelijk zijn wij gezwicht voor de schoonheid van de Rapido camper en werden wij hiervan de 2e eigenaar.

Trots als een aap reden we dat najaar langs de Moezel en genoten wij van deze fantastische camper. We hebben een omvormer geinstalleerd, zodat we altijd 220V hadden als we vrij stonden en een vloerbedekking op maat gemaakt en laten festoneren.

In 2002 zijn we met de camper naar Schotland geweest. Niet alleen het vasteland van Schotland, maar ook de Hebriden. De overtocht was van Hoek van Holland naar Harwich en toen in 1 keer naar Oban aan de westkust van Schotland. Hier zijn we met de ferry overgestoken naar het eilland Mull en Iona, en daarna weer terug over het vasteland en met de ferry naar Skye. Na Skye met de ferry naar Harris, Lewis, North Uist en South Uist, Benbecula en weer terug via Skye naar het vaste land. Daarna langs de westkust naar het noorden en via de oostkust naar het zuiden en weer terug naar Harwich. Een prachtige reis.

In september 2002 gingen we voor een paar kleine garantiedingetjes terug naar Holtkamp West. De heer Lopez die vorig jaar nog in zijn overall liep had nu een net pak aan, drie werknemers in dienst en in de showroom stond behalve een klein aantal klapcaravans allemaal Rapido kampeerauto's. Nieuw wel te verstaan. Kennelijk gingen de zaken goed. Toen de monteurs met onze camper bezig gingen, nodigde hij ons uit om eens in de nieuwe 772F van 2002 te kijken. We gingen in de camper zitten en Lopez wees ons op de voordelen van dit nieuwe type, zoals oven, airco, grote koelkast met aparte diepvries, nieuwe bekleding. Hij vroeg ons of hij een bod op onze camper mocht doen. We antwoordden dat hij dat wel kon doen, maar dat wij niet geinteresseerd waren, omdat we tevreden waren met wat we al hadden. We hadden geen problemen met onze Rapido, dus wat zouden we met een nieuwe moeten. Het bod was echter wel zodanig dat ik even moest slikken, maar ik hield voet bij stuk.

Op de terugweg gingen wij plussen en minnen. Onze Rapido had 60.000 km gelopen, we moesten aan nieuwe banden, distributieriem vervangen, grote beurt en nog meer kleine dingetjes aanpassen en dat tegen een nieuwe camper met 0 km en verder geen kosten. Zelfs een zonnepaneel zou er voor ons opgezet worden en de omvormer omgebouwd. Voordat we thuis waren hadden we al besloten om het toch maar te doen ondanks het financiele gat. Dit konden we niet laten lopen. Na overleg met de Heer Lopez besloten we eerst nog 2 weken langs de Moezel en Elzas te rijden en in oktober de camper gepoetst in te leveren. De nieuwe camper wilden we pas in maart 2003 in eigendom hebben. En zo is het ook gebeurd. In maart 2003 hebben we de nieuwe camper opgehaald en we hebben hem nog steeds. Wederom meteen vloerbedekking aangemeten en laten festoneren, een LPG tank  (damptank onderbouw 40 liter )geinstalleerd en een alarm met carjacksysteem, alsmede speciale deursloten  (Heosafe) voor de voorportieren en zijdeurvergrendeling. Daarbij kwam nog een Cruise control, narcosegasdetector (werkt niet) en tenslotte een Pioneer navigatiesysteem op DVD basis met achteruitrijcamera. Sindsdien is er ook niets meer aan de camper toegepast, we hadden alles al zo een beetje.

Eind 2012 hebben we deze camper ingeruild voor een andere camper. Opnieuw werd het een Rapido, nu type 9083DF, een intergraal camper met 4 slaapplaatsen en een garage voor de fietsen. Ook hier hebben we een zonnepaneel en een omvormer laten aanbrengen en twee lichtgewicht LPG tanks, zodat we nu 44 liter gas hebben.

Vervolgens hebben we met deze camper vele reizen gemaakt. Tussendoor, dus in voor-, en naseizoen, gaan we altijd naar Belgie, de Moezel, Elzas en Harz.

Onze informatie hallen we veel van diverse websites die betrekking hebben op kampeerauto's zoals www.campersite.nl, www.camperpunt.nl  en www.campervriendelijk.nl

In de zomermaanden, globaal de maand juni ,zijn we  achtereenvolgens geweest:

2002:  Westkust Schotland en Hebriden

2003:  Frankrijk, Jura en Bretagne

2004:  Noorwegen

2005:  Frankrijk, Normandie, Bretagne, Savoie en Jura

2006:  Engeland, Wales, Schotland

2007:  Frankrijk, Pyreneen

2008:  Griekenland

2009:  Noorwegen en Zweden

2010:  Portugal.

2011:  Schotland.

2012:  Italie.

2013:  Frankrijk, Gers, Languedoc

2014:  Schotland

2015: Frankrijk

                                             

Italie 2012

Dit jaar hebben we gepland om een vakantie in Italie door te brengen.

 

Vrijdag 1 juni 2012.

Liesbeth die had vannacht haar laatste nachtdienst gehad en moest vandaag nog even uitslapen, zodat ik op het werk de laatste zaken nog even kon afwikkelen. Om 12.30 uur was ik thuis, even eten, de laatste zooi in de camper, huis netjes achterlaten en om 14.15 uur zijn we vertrokken.

Km. stand bij vertrek:106180

Onderweg bij de Mitra nog even een paar kruikjes kruidenbitter opgehaald om uit te delen als we ergens bij iemand voor niets staan of voor andere gelegenheden en dan echt op pad.

Via Zwolle, Apeldoorn, knooppunt Grijsoord belanden we in de file op de A50 tot de afslag richting Venlo. Dat kost een half uur, maar we hebben geen haast en we zullen de komende 5 weken wel vaker in de file staan..

In Venlo tanken we nog even af voor 1,37 Euro met de verwachting dat het in Duitsland nog altijd duurder is. Inderdaad, slechts 3 cent zien we even later. Daar hoef je dus ook niet meer krampachtig over te doen.

We rijden nog een uurtje door over de 61 naar Paffenhofen een dorpje waar een camperplek zou zijn. Inderdaad een mooie camperplek, tegenover het park van het mooie slot Paffenhoffen, waar je lekker kunt wandelen. De camperplek zelf is netjes, geen voorzieningen maar dat is niet erg. Het dorpje stelt niets voor, geen bakkertje, geen restaurantje, er is eigenlijk niets.

Plaats     : Paffenhofen

Km.stand: 106466

Gereden : 286

 

Zaterdag 2 juni 2012.

Stralend weer vandaag. We hebben lekker lang geslapen en zijn om 09.00 uur vertrokken. We hebben geen haast en zijn eerst een stukje over de 61 gereden. Na de koffie zijn we al voorbij Koblenz en gaan de snelweg af bij Boppard. Vanaf hier volgen we de Rijn. Ik mag graag de rivier zien en vind het altijd leuk om de scheepjes te zien worstelen tegen de stroom in. We stoppen in Baccharach, een leuk dorpje met een kasteel op een bergtop. Onderweg zie je vele burchten langs de Rijn. Na Bacharach gaan we richting Bingen en komen we weer op de snelweg 61. Na een paar kilometer gaan we van de snelweg af bij het plaatsje Zotzenheim. Hier stoppen we bij een wijnboer waar we kunnen overnachten. We zijn hier al vaker geweest, het dorpje ligt dicht bij de snelweg, ideaal als tussenstop naar het zuiden, en hij heeft lekker wijn. De laatste keer dat we hier hebben overnacht was in 2008 toen we op weg waren naar Griekenland. Om 14.30 uur staan we daar al, ramen open want het was lekker warm geworden. We maken een wandeling door de wijnvelden en om 16.45 uur konden we even wat wijn proeven. De ene wijn was nog lekkerder als de andere, dus je begrijpt het al, we konden geen keus maken, althans niet over de hoeveelheid die we zouden meenemen.

De wijnboer gaf ons nog een suggestie voor een klein restaurantje in het naburige dorp en daar zijn we naar toe gelopen en hebben daar heerlijk gegeten. Liesbeth gebakken forel en ik een rumpsteak, beiden met een lekkere salade en een heerlijk glas wijn. Dit is geen vakantie, dit wordt mijn dagelijkse werk de komende 5 weken. Genieten dus.

Plaats      : Zotzenheim

Km.stand : 106662

Gereden  : 196

 

 

Zondag 3 juni 2012.

We werden wakker met een lichtelijk gekletter op het camperdak. Het regende, maar dat is niet erg, want de wijnranken hebben vocht nodig en wij gaan toch in zuidelijke richting.

Binnen 5 minuten zitten we op de snelweg en hadden Kempten helemaal in het zuiden bij de Oostenrijkse grens als overnachtingsplaats uitgezocht. 406 km te gaan zegt ons navigatiesysteem.

Om 11.00 uur zitten we onderweg op een parkeerplaats aan de koffie en het houd op met regenen. Later komt zelfs af en toe het zonnetje erdoor en het wordt warmer.

Omdat in de omgeving van Stuttgart wegwerkzaamheden zijn nemen we niet de snelweg zuidelijk van Stuttgart, de E52 (8) , maar gaan bij Mannheim over de E50 (6) via Heilbronn, een erg rustige snelweg op deze zondag, ook vanwege het vrachtverkeer wat niet op zondag mag rijden. Bij knooppunt Feuchtwangen gaan we in zuidelijke richting over de E43 (7) via Ulm en Memmingen naar Kempten. Daar zoeken we de camperplek op. Deze was bij een stadion waar juist één of ander festiviteit was, waardoor de parkeerplaats en ook de gereserveerde camplaatsen vol stonden met auto’s. Hoop herrie vanwege het evenement, dus we zij doorgereden naar Nesselwang. Toen we van de snelweg af waren, op 5 km. van Nesselwang af, was er een wegomleiding vanwege werkzaamheden. De wegomleiding, mede door de bergketen waar je dus omheen moet, kostte behoorlijk wat kilometers, zodat we omstreeks 18.00 uur bij de camperplaats aankwamen. Een grote plaats bij een skipiste, tussen de bergen. Mooi plaatsje leek ons, maar toen we eenmaal stonden begon het meteen te hozen.

We zijn de camper dus niet uitgeweest, want na het hozen ging het over in motregen en dat heeft de hele nacht geduurd.

We hebben dus in de camper vertoefd met een lekker wijntje en de meegenomen kaasfondue.

Plaats     : Nesselwang

Km.stand: 107102

Gereden : 440 km.

 

Maandag 4 juni 2012.

Het heeft de hele nacht geregend en daar wordt je echt flauw van. Na vertrek het één en ander geloosd, broodjes gekocht en weer op pad. Na 20 minuten waren we weer op de snelweg en binnen de kortste keren waren we Füssen voorbij en reden we in Oostenrijk. Ook hier regende het nog steeds. Na de koffie was het droog, maar wel erg bewolkt. We klommen langzaam de hoogte in over de 179. De weg heeft diverse tunnels waar je doorheen rijdt en je gaat over de Fernpass, wat niets voorstelt. Bij Imst heb je de keuze om via Innsbruck om te rijden naar Italië of via het Ötztal. Op de kaart is deze laatste route maar een klein weggetje (186) en we gokken het erop of het geschikt is voor de camper. Er zijn meerdere stijgingen van 13 en 15 % bij de Italiaanse grens, maar we zien wel. Het is een mooie weg door het dal, mede omdat het is opgehouden met regenen en we volgen de hele tijd een woest stromende rivier. In Langenfeld tanken we nog even vol, want de diesel schijnt in Italië duur te zijn en hier tanken we voor 1,429, bijna net zo duur als in Duitsland. De gehuchtjes waar we langs en doorheen rijden zijn allemaal van die skioorden die nu bijna helemaal verlaten zijn. Bij Untergurgl ligt er sneeuw langs de kant van de weg en dat kan ook niet anders want we zitten hier op bijna 1950 meter hoogte. Na dit plaatsje stijgt de weg aanzienlijk, allemaal haarspeldbochten en de sneeuw wordt dikker langs de kant van de weg. We zien hier geen enkele camper meer rijden en ik begin te twijfelen of het wel gaat lukken. Het heeft hier vannacht gesneeuwd want het ziet er vers uit en het begint langzaam te smelten. Ik vind er geen donder aan om hier te rijden, de weg is nat en glibberig, we rijden in de wolken, dus je ziet niets om je heen, dus niet erg prettig. We rijden constant in de 2e versnelling en na een stijging van nog eens 450 meter rijden we over de Timmelsjoch Pass Italië binnen op een hoogte van 2507 meter. Hier betalen we 14 Euro tolgeld en kunnen dan verder de wolken inrijden.

 

 

We dalen nog niet af, maar stijgen verder over de weg met allemaal haarspeldbochten en met steeds meer sneeuw langs de kant van de weg. Gelukkig is de weg vrij van sneeuw en als we het hoogste punt hebben bereikt dalen we langzaam af naar moeder aarde. Zigzaggend rijden we uit de mist en komen tenslotte onder de sneeuwgrens en dan wordt alles weer vriendelijker. Weer een weg die ik nooit meer met een camper zal rijden. De weg heet hier S44b en via Leonardo i. Pass komen we over de S44 in Merano. Natuurlijk net tijdens de spits van 17.00 uur, maar we rijden er snel doorheen en zoeken de camperplak op in Bolzano. Deze bevalt ons voor geen meter, want die staat in een woonwijk op de parkeerplaats van een begraafplaats. Dan maar naar de camperplek 20 kilometer verderop. We schrikken onderweg van de dieselprijs. We zien eerst 1,73 Euro per liter en later in de stad is het ietsje minder. Via de Weinstrasse S42 komen we bij het kleine meertje Lago di Caldaro en hier is naast de camping een camperplek. Overvol en voor 15 Euro inclusief stroom etc. maar aangezien we niet verder willen rijden, besluiten we om hier te blijven staan. Voor 1 nachtje kan het ook wel. Het weer zit ook mee.

Plaats      : San Giuseppe

Km. stand: 107354

Gereden  : 252 km.

 

Dinsdag 5 junil 2012.

We worden gewekt door het gekwetter van vogeltjes en de zon die op de camper schijnt. Een wolkenloze lucht en we kijken tegen de bergrug op. We zitten in een dal tussen twee bergketens. Na het ontbijt rijden we om 09.00 uur van de camperplaats weg en volgen de wijnroute in zuidelijke richting. Tot we bij Lavis op de SS12 terecht komen richting Trento. Er is hier een snelweg, de A22 en bijna parallel er aan loopt de A2, maar dat is een tolweg. Die is hartstikke druk en daar hebben we geen zin in. Door alle dorpjes en stadjes rijden is leuk, zie je wat van Italië, hoewel het opvalt dat het hier nog tweetalig is, Duits en Italiaans. Ook de plaatsnamen op de bebording. Na Trento volgt Rovereto en rijden we zuidwaarts naar Verona. We rijden op enige afstand van het Gardameer en verlaten de wijnstreek en zien dat de omgeving grauw, grijs en industrieel wordt. De stadjes en dorpjes is niets aan en we kachelen verder. Bij Verona gaan we de mist in, we willen zuidwaarts naar Mantova, maar moeten even wennen aan de Italiaanse knooppunten en aangezien onze TomTom wat traag is, missen we een afslag bij een knooppunt en gaan 5 km. verder pas zuidwaarts. Maakt ook niet uit, we hebben nog steeds geen haast. We letten op de dieselprijs onderweg en zien dat het bij de grote steden goedkoper is. We proberen te tanken bij een zelfbedieningspomp die erg goedkoop zijn, maar die accepteren geen Visa en geen gewone bankpas, maar alleen pasjes van het bedrijf. Na 3 vergeefse pogingen tanken we tenslotte voor 1.659 Euro, terwijl het goedkoopste wat we zagen 1,61 Euro was. We rijden over de S12 naar Nogare en gaan dan binnendoor naar San Benodetto Po. Daar waren twee camperplaatsen en dat leek ons wel wat, omdat het plaatsje aan de rivier de Po lag, althans dat dachten wij. Daar aangekomen bleek het een hele mooie camperplek te zijn, een parkeerplaats met mogelijkheid om water te lozen en het toilet te legen en water te tanken, maar het lag niet aan de rivier de Po en het asfalt was erg warm. Aangezien het nog maar 15.00 uur was zijn we doorgereden en hadden Castelnuove Rangone in de TT ingetoets, 63 km hier vandaan. We rijden richting Carpi en bij het plaatsje Moglia zien we een bord met een camperplaats. Bij het zwembad op de parkeerplaats staan een drietal campers, maar het lijkt wel een camping met waslijntjes en stoeltjes buiten. Dat doe je niet op een parking camperplaats. Ook stonden er een aantal tenten op het grasveld. We zijn hier maar niet bij gaan staan en doorgereden. In het plaatsje zien we in de tuinen tenten staan en gezellige zitjes onder partytenten. Opeens kunnen we niet verder door het plaatsje en is er een wegomleiding. Even verderop kunnen we weer niet verder en zien opeens midden in het dorp een ingestort gebouw en brandweer erbij. Nu snappen we het. We komen in de buurt waar de aardbeving is geweest. We zien overal ingestorte huizen en gebouwen en telkens is er weer een omleiding. In veel tuinen staan tenten opgesteld en zie je mensen daarin bivakkeren. Een triest aanblik, dus we rijden maar zo snel mogelijk door.

Daarna volgt de stad Carpi en even verderop doemt de grote stad Modena op. Gelukkig kunnen we hier omheen rijden en na weer een paar kilometer komen we in Castelnuovo Rangone en zoeken de camperplek op. Dit is een parkeerplaats net aan de rand van het plaatsje tegen een park aan.We zien hier nog twee Nederlandse campers staan en besluiten hier bij te blijven. Er is een grasveld tegen het bos aan en lekker in de schaduw genieten we van een sapje.

Plaats      : Castelnuovo Rangone

Km.stand : 107611

Gereden : 257 km.

 

Woensdag 6 juni 2012.

Weer een mooie zonnige dag. Als we opstaan is het al warm. Na het ontbijt vertrekken we en het lag in de bedoeling om bij de camperlek in Vignola, 17 km. verderop een dag extra te blijven staan, althans als het een beetje een gezellige camperplek was. De plaats zou aan de rivier liggen en dat leek ons wel leuk. Daar aangekomen, was het een gewone parkeerplaats, vol met auto’s, slecht onderhouden en niet prettig om daar langer te staan als voor een koffiepauze. Dus na de koffie verder gereden. We hadden de TT ingesteld op Borgo San Lorenzo, 109 km verderop, maar dan via Vergato, een klein gehuchtje op de kaart. Onze TT leidde ons feilloos door het gebied heen, zelfs op de kaart stonden de plaatsjes niet vermeld waar we langs en doorheen reden. Een hele mooie route die we na een uurtje of twee volledig zat waren, want we deden niets anders als slingerend naar boven de berg op en dan weer slingerend naar beneden. Slingerend via Guiglia, Zocca, Cereglio en Vergato reden we even voorbij Piano del Voglie, Tosacana binnen. Daarna naar Scarperia waar onze eigenlijke Toscaanse route begint. In Scarparia was een mooie kerk die Liesbeth wilde bezichtigen, dus die plaats even aangedaan. Hier was ook en camperplaats, maar we reden door naar Borgo San Lorenzo. Door een feest was deze plaats afgesloten dus reden we verder naar Vicchio waar een camping was. Een verlaten geheel naast het zwembad, waar we voor 1 nachtje 24 Euro moesten betalen. Aangezien er verder niemand stond zijn we doorgereden over de S551 en kwamen in Dicomano terecht waar de TT ook een camperplek aangaf. Was een gewone parkeerplaats tussen de huizen en de sportvelden en er stond al een camper (uit NL) dus zijn we erbij gaan staan. Het was erg warm in de camper, 30 graden, dus we waren blij om even alle ramen tegen elkaar open te zetten. Om 8 uur verdween de zon en toen werd het heerlijk aangenaam. Omdat we in de buurt van huizen stonden even geprobeerd of er internetverbinding was en jawel, het thuisfront heeft ons verslag toegestuurd gekregen.

Plaats       : Dicomano

Km. stand : 107772

Gereden   : 161 km

 

Donderdag 7 juni 2012.

Vandaag was het meteen al weer lekker warm toen we op gestaan waren. We zijn over de S67 richting Florence gereden, maar hebben geen zin om deze drukke stad te bezoeken. We rijden er om heen en gaan dan zuidwaarts naar Impruneta waar een mooie kerk zou zijn volgens het toeristenboekje.

Via een heel smal weggetje door een dorpje komen we daar uiteindelijk terecht, maar de kerk bleek gesloten. Dus verder naar het volgende plaatsje op ons lijstje. Via San Casciano in Val di Pesa komen we de Chianti streek in, maar vonden zelf dat we in het noorden van Italië veel meer wijngebieden zagen. In het dorpje Greve in Chianti zoeken we de camperplek op, een mooi aangelegde plaats aan de rand van het dorp. We lopen het dorp in op zoek naar een wijnboer, maar dat valt wel tegen. In het midden van het plaatsje komen we op een groot plein in de vorm van een driehoek met aan de kanten van die karakteristieke Italiaanse gebouwen. Er zijn veel verkooppunten voor wijn en we scharrelen wat voorbij de winkeltjes. Opeens zien we een wijnverkooppunt waar allerlei automaten met flessen wijn erin staan opgesteld. Blijkt dat je hier voor 10 Euro een kaart met een chip koopt en dan bij de automaat een wijn van jouw keuze intoetst en de hoeveelheid die je wilt hebben. De prijs die van de kaart wordt afgeschreven staat erbij. Zo zijn er wel 28 Chianti wijnen die je kunt uitproberen. Dus tappen en dan op het terrasje aan het plein uitproberen in je eigen tempo.

Na een aantal geproefd te hebben kregen we het niet verbruikte bedrag terug. We vonden het een heel leuk systeem. Hierna hebben we nog wat rondgelopen en hebben toen op een terrasje een pizza gegeten. Heel wat lekkerder dan bij de pizzaboeren in Nederland.

Na de pizza hebben we de camper weer opgezocht en eerst alle ramen en deuren opengezet. Het leek wel een oven daar binnen. Toen de zon om 21.30 uur onderging werd het redelijk fris, dus lekker buiten gezeten.

Plaats     : Greve in Chianti

Km.stand: 107871

Gereden : 99 km.


 

Vrijdag 8 juni 2012.

Ok, we zullen niet meer vertellen wanneer het mooi en warm weer is als wij op staan, want dat begint al een beetje gewoon te worden en daar hebben we geen problemen mee. We besloten een rustdag in te lassen en aangezien we naast het plaatselijke zwembad stonden leek het ons een goed idee om dat eens te gaan bezoeken. Er was vanmorgen bijna niemand in het bad aanwezig dus we hadden de ruimte. Toen we in het water lagen werd het steeds bewolkter en toen we om 12.30 uur in de camper terug waren heeft het zelfs een spat geregend. Niet noemenswaardig, daar groeien de druiven ook niet van. Om 13.30 uur was het weer volledig onbewolkt en warm, dus de luifel uit en een plekje in de schaduw opgezocht, want in de camper is het bloedheet. Lekker luieren en boekje lezen.

 

Zaterdag 9 juni 2012.

Liesbeth ging even op de fiets naar het dorp en toen zag ze dat er markt was. Na het ontbijt zijn we die kant opgelopen en op het grote driehoekige plein was de markt. Een gezellige drukte en echt een markt zoals je die in dit soort landen ook verwacht. We zagen groente en fruit die je bij ons bij de groenteboer niet ziet, zowel kwalitatief als in verscheidenheid. Ook vind je er dingen die je bij ons niet meer ziet omdat we daar wel een of ander elektrisch apparaat voor hebben. En natuurlijk allerlei kleurige kleding, tassen etc. Heel leuk om eens over zo’n markt te struinen. Liesbeth heeft er nog een paar mooie sandalen aan over gehouden. Op de terugweg nog een paar flesjes Chianti meegenomen. Tenslotte moet je ook de plaatselijke drank drinken en dat is niet alleen water hebben ze mij verteld.

De rest van de dag hebben we weer heerlijk in het zonnetje gezeten. Een paar keer werd het vreselijk bewolkt en daarna trok het weer helemaal open.

 

 

Zondag 10 juni 2012.

Vandaag maar weer eens verder gereden en de mooie wijnroute vervolgd. We rijden zuidwaarts over de R222 en slingeren weer bergje op en bergje af. In Castellina in Chianti drinken we koffie en gaan dan verder naar Radda in Chianti. Dat zou volgens ons boekje een leuk plaatsje zijn en er was een camperplek achter de stadsmuur. Leek ons leuk om door het stadje te wandelen. Op de camperplek moest je 12 Euro betalen en een straatje lager was een parkeerplaats voor auto’s en die was gratis. Aangezien we alleen maar door het stadje wilde lopen vond ik 12 Euro een beetje veel en onrechtvaardig omdat je met een auto gratis mocht parkeren. Dus een parkeerplaats bij de supermarkt opgezocht, die op zondag dicht was en natuurlijk plek zat had. Hier vandaan konden we zo naar het mooie stadje lopen. Heel leuk de straatjes die omhoog lopen en er was die ochtend net een processie geweest, want er lag een heel spoor van rozenblaadjes richting de kerk, waar ook van rozenblaadjes en bremblaadjes een tekening op de vloer was gemaakt.

Na Radda rijden we over de S408 via Gaiole in Chianti in zuidelijke richting en komen tenslotte in Siena uit. Dit is een mooie oude ommuurde stad die volgens het ANWB boekje het bezichtigen waard was. Liesbeth had een route uitgestippeld van alles wat ze wilde zien in de stad. We wilden de camper niet de hele dag onbeheerd laten, maar gelukkig was er een bewaakte camperplek, althans dat vertelde de bewaker ons die 20 Euro incasseerde voor de komende 24 uur. We waren de enige camper op deze plek en dat vonden we vreemd. Er waren twee plekken, maar eentje stond beschreven als zeer onrustig. ’s Avonds zijn we nog even naar die andere camperplek gereden en die lag tussen twee drukke banen van hoofdverkeersaders richting de stad. Dat was inderdaad onrustig (en ook 20 Euro), dus weer terug gereden naar onze betaalde plaats.

Plaats     : Siena

Km.stand: 107955

Gereden : 124 km.

 

Maandag 11 juni 2012.

Om 08.30 uur liepen we vanaf de parkeerplaats richting de stad. De bewaker hadden we nog niet gezien, maar die zal ons vermogen de rest van de dag wel bewaken.

De binnenstad van Sienna is helemaal ommuurd en door de poorten ga je de eigenlijke binnenstad in. Als je binnen de poorten bent lijkt het of het één grote voetgangerszone is. Smalle hellende straatjes, bestraat met grote platte stenen, kleine terrasjes bij cafeetjes en restaurantjes en overal lopen mensen en het verkeer raast er gewoon doorheen. Auto’s, bussen en heel veel scootertjes die tussen de mensen door bewegen. We lopen door de straatjes, soms zelfs hele smalle, maar toch komt er om de hoek een autootje aan rijden of een bestelauto die goederen af moet leveren. De scootertjes zijn trouwens ideaal in dit stadje.

We bezoeken enkele gebouwen die op het lijstje van Liesbeth staan, vindt zij interessant en ik oude meuk, dus na een tijdje lijkt alles voor mij hetzelfde, behalve het grote plein bij een voormalig paleis en 88 meter hoge vierkante toren. Op dit plein waar jaarlijks paardenraces worden gehouden is het een drukte van belang want dit is een toeristische trekpleister van jewelste(??). In ieder geval veel terrasjes, dus nadat Liesbeth een museum met wandschilderingen heeft bezocht werd het tijd voor een kopje koffie. Daarna nog eventjes door de straatjes, kloostertje hier en kerkje daar bezocht en op een terrasje in een straatje onder de parasols lekker een pizza gegeten. We zaten achter het pleintje van een immense kerk die gebouwd was van zwart en wit marmer, als een soort dambord dus. De voorkant was echt heel mooi gemaakt en daarbij was ook roze marmer gebruikt. Echt heel kunstig en ik snap niet dat die mensen dat toen konden, met de beperkte werktuigen die ze toen hadden.

Tijdens het pizza eten werd het opeens donker en begon het te regenen. Na 10 minuten was het weer voorbij en scheen de zon weer net zo fel en gloeiend heet als voorheen.

Nadat we ook nog het fort hadden bezocht hadden we genoeg oude meuk bekeken en werd het tijd om terug te keren naar de camper. De parkeerplaats was leeg en de bewaker was ook niet geweest vermoedden wij, want er was niemand aanwezig.

Om 16.00 uur zijn we weer gaan rijden nadat we eerst de warmte uit de camper hadden laten ontsnappen.

We zijn Siena uitgereden, eerst nog even getankt, want bij de stad is de brandstof goedkoper dan buiten in de dorpen.

Na Siena hebben we de S438 opgezocht richting Asciano. Deze weg staat omschreven als heel mooi vanwege de vele hoge cypressen die er hier staan langs de route. Cypressen zijn gewoon Italiaanse coniferen maar dan een stukje groter. Een heel mooi gezicht die bomen langs en oprit naar zo’n groot landhuis, of gewoon langs de weg. De S438 is inderdaad een mooie en ook rustige weg. Na Asciano zoeken we een camperplek op in het dorpje Chiusi. Dit dorp staat niet eens bij ons op de kaart, zo klein is het, maar gelukkig hebben we de coördinaten en onze TT brengt ons er zo heen. Heel leuk piepklein dorpje, maar geen camperplek te bekennen. Weer zo’n NKC verassing want deze info hebben we van Campercontact en die wordt (niet) bijgehouden door de NKC. We zien echter geen mogelijkheid om de camper ergens neer te zetten behalve in iemand zijn tuin, dus we gaan weer verder. We keren weer terug naar Asciano en rijden dan door naar de S73 een tweebaansweg die ons tenslotte in Borghetto afleverd. Dit is ook een klein dorpje aan het Lago di Trasimeno en net buiten het dorpje aan het meer is een geweldige camperplaats voor 4 campers ingericht. Met stroom en voorzieningen en gratis. Ook dit is mogelijk in Italië.

Plaats     : Borghetto

Km.stand: 108058

Gereden : 103 km.


 

Dinsdag 12 juni 2012.

Vannacht schrok ik opeens wakker van een bijzonder geluid. Regen. Toen we wakker werden scheen de zon alweer en opeens was het weer helemaal donker en het leek erop of het weer zou regenen, maar nee hoor. Later in de middag was het weer onbewolkt en zijn we in de omgeving gaan wandelen. Bij de camperplaats aan het water was een bar/restaurant en daar hebben we nadien even een wijntje gedronken. De rest van de dag lekker boekje gelezen en het verslag bijgewerkt. Wordt tijd dat we weer eens interent verbinding krijgen zodat we het één en ander weer kunnen versturen naar het thuisfront.

 

Woensdag 13 juni 2012.

Vandaag zijn we naar Tuoro gereden naar camping Navaccia. Was maar 6 kilometer verder. Voor de camping zou een camperplaats zijn, maar die informatie bleek wederom oud, want het was een betaald parkeerterrein en overnachten mocht hier niet. We zijn geen camping liefhebbers, maar buiten dat dit een hele mooie camping was, was de reden dat zowel nicht Bep en neef Jaap hier een vaste staanplaats hebben en ik met Bep hier had afgesproken. Een soort familiereüni werd het dus.

De camping had een paar mooie schaduw plekken wat wel nodig is met die warmte. We hadden wat plaatsen uitgezocht, maar dat was afgezet met linten, kennelijk komt er een campertreffen. En ja hoor, het plaatsje aan het water kon niet, maar we hebben een ander schitterend plekje gekregen en hier hebben we ook niet het geloop van badgasten voor je deur.

Om 11.00 uur zaten we lekker buiten aan de koffie.

De rest van de dag lekker niets gedaan in zon en schaduw.

Plaats      : Tuoro sul Trasimeno

Km. stand: 108067

Gereden  : 9 km.

 

Donderdag 14 juni 2012.

Al vroeg op pad om de boot van 09.30 uur te halen naar het Isla Majore in het meer van Trasimeno. Er zijn drie eilanden en het grootste is te bezoeken. Buiten het dorpje zelf op het eiland staat er een vervallen kasteel en een kerkje op de top van het eiland. Je kunt het hele eiland rondwandelen en dat gaan we ook doen, vandaar dat we vroeg op pad wilden. Om 09.30 uur waren we bij de steiger, maar geen boot. De dienstregeling nog eens bekeken en daar stond toch echt dat er eentje om 09.30 uur zou vertrekken. Ook om 10.00 uur was er nog geen boot te zien, dus maar naar het einde van de pier gelopen en daar stond bij het wachthokje een aanplakbiljet dat gedurende de week de boot pas om 10.15 uur afvaart. Zal wel een Italiaans vaarschema zijn, diverse dienstregelingen ophangen en dan mag je het zelf uitzoeken.

Om 10.15 uur stipt lag de boot voor de kant en na 10 minuten varen waren we aan de overkant waar we eerst een kop koffie op een terrasje hebben gedronken.

Daarna zijn we het dorpje doorgelopen, hebben de kerk op de berg bezocht en toen rond gewandeld. Toen we het rondje hadden afgemaakt was het 12.00 uur en hebben we in een van de restaurantjes met een lekker glaasje Chianti een pizza en een salade besteld. Mooie afsluiting van ons rondje op het eiland.

 

Vrijdag 15 juni 2012.

We zijn nu twee weken onderweg en het bevalt ons nog steeds hier in Tuoro. Het is lekker rustig op deze grote camping, het seizoen is hier nog niet echt begonnen. Liesbeth heeft eerst de was gedaan , dus onze plek is veranderd in een wasdrogerij. Overal lijntjes tussen de bomen waar de was aanhangt. Als de was aan het drogen is gaan wij op de fiets naar het dorpje Tuore, want daar is markt. Lekker fruit en een plaatselijke schapenkaas gekocht nadat we deze eerst geproefd hadden. Daarna op een terrasje koffie gedronken. Gezellig al die mensen op het pleintje, echt vakantie. Jammer dat je moet oppassen wat je zegt, want het wemelt hier van de Nederlanders. ’s Avonds lekker gebbqd.

 

Zaterdag 16 juni 2012.

We blijven nog één dag in Tuoro op de camping omdat het lekker rustig is. Liesbeth gaat lekker in de zon liggen en ik ga op de fiets een krantje halen om te lezen wat voor ellende er nu weer in Nederland is. Daarna, om 11.00 uur gaan we samen op de fiets naar een plaatselijke wijnboer, maar krijgen te maken met de wijnboerin die ons het één en ander vertelt over haar bedrijf. Behalve 1600 olijvenbomen hebben ze wijngaarden in Umbrië en Toscane. Na het proeven nemen we 4 flesjes wijn mee, want we zijn op de fiets.

 

Zondag 17 juni 2012.

Vandaag gaan we toch echt verder, ondanks de strak blauwe lucht die we al een paar dagen hebben. Aan het meer is een lekker briesje, dus dat maakt de temperatuur aangenaam. Nadat we afscheid hebben genomen van neef en nicht, afgerekend bij de camping receptie. Ik had een sticker van de CCN en gaf die aan de eigenaresse, Ze dacht dat ik op korting uit was en zei dat ze korting gaf aan NKC leden. Ik heb toen het één en ander over de NKC en CCN verteld en prompt wilde ze ook graag korting geven aan CCN leden. Daarna gaan we op pad. Eerst maar even langs de supermarkt om het één en ander in te kopen en dan nog even langs de wijnboerin en haar even gevraagd of er hier ook met de camper overnacht kon worden. Dat was niet het geval. Even het proces France Passion en Fatore Amico uitgelegd en voor haar de website opgezocht. Ze zou het concept bekijken en bezien of het wat voor haar bedrijf zou zijn.

We hadden na een uurtje rijden meteen al spijt dat we de schaduw van de camping hadden verlaten, want het werd erg warm in de camper.

We zijn over de S75 richting Perugia gereden en langs Assisi. Dit zou een interessante stad zijn met een mooie basiliek, maar je moest wel 700 meter omhoog via steile straatjes en trappen en daar had ik met dit weer geen zin in. Dus zijn we verder gereden naar Spello, een kleiner plaatsje wat ook heel mooi zou zijn. We waren daar om 14.00 uur en zetten de camper neer op een parkeerplaats voor campers, maar in de brandende zon. We doen de foliezonwering voor de ramen en waar de zon niet op staat zetten we de ramen open. Het waait ook bijna niet, dus verkoeling is er nauwelijks. Om 15.00 uur gaan we het stadje in en klauteren naar boven. In de nauwe steegjes is het lekker koel en in die steegjes heeft men overal planten en bloemen staan. Hier kun je mooie foto’s van maken, het ziet er heel fleurig en gezellig uit. Op een pleintje in de schaduw speelt een bandje en het is er gezellig. Ik ben drijfnat van het zweet, want wat ik de vorige dag in mijn lijf gegoten heb, komt er nu vanzelf weer uit. Wordt weer bijgieten straks.

Liesbeth duikt weer enkele kerken in met mooie wandschilderingen. Is ook mooi, maar als ik er eentje heb gezien dan geloof ik het wel. De wandschilderingen in een wijnkelder hebben meer mijn aandacht. Maar ik ga toch mee naar binnen, want in zo’n kerk is het lekker koel en altijd wel een bankje waar je even op kan zitten.

Nadat we een druivensapje uit de omgeving hebben geprobeerd op een klein terrasje, gaan we terug naar de camper, waar de temperatuur gestegen is tot 35 graden. Gelukkig staan we nu voor een klein deel in de schaduw en zetten alle ramen open. Het koelste plekje in de camper is de koelkast, maar die komt ook niet lager dan 18 graden en daar kunnen we niet met z’n tweeën in. Trouwens mijn rode wijn staat in de koelkast, ik weet rode wijn drink je op kamertemperatuur, maar 35 graden is een beetje overdreven. Het lijkt dan wel Glühwein.

We hebben ’s avonds op de parkeerplaats de stoeltjes maar buiten gezet want met een zuchtje wind was het daar aangenamer dan in de camper. Als we gaan slapen is het nog 27 graden binnen.

Plaats      : Spello

Km.stand : 108135

Gereden  : 68 km.


 

Maandag 18 juni 2012.

We zijn om 08.15 uur gaan rijden, want we wilden enkele plaatsen gaan bezoeken en dat kun je beter doen als het vroeg is. Spoleto is ook zo’n plaatsje waar van alles te zien is en Liesbeth had enkele hoogtepunten uitgezocht, o.a. een markt. In Spoleto zetten we de camper om 09.00 uur op de parkeerplaats onder de bomen en lopen de stad in. We klauteren omhoog en zoeken de markt op. Voor zo’n grote plaats is de markt maar klein, 2 groente kramen en 1 vleeskraam.De vrouw met een groentekraam had geen kraam maar een TukTuk waar al haar waar in was uitgestald. Het afwegen werd gedaan met een weegschaal in de hand, net zo betrouwbaar als onze regering dus. Spoleto staat bekend om zijn vele delicatessenwinkeltjes en streekgerichte produkten. We stappen zo’n winkeltje in en het lijkt wel een winkeltje van 50 jaar geleden, Grote hammen aan het plafond, maar die hangen er ook al een tijdje zo te zien. De eigenaar, van het winkeltje, een aardige man, vertelde ons dat hij truffels had, wat een streek produkt is. Vermoedelijk één of andere paddestoel, in ieder geval legde die man uit hoe je het kon klaar maken, met omelet etc. Dus Liesbeth wilde een kleintje meenemen, maar die man liet daarna nog twee andere kleine zien of dat ook goed was. In ieder geval heft ze nu drie truffels. Er lagen ook nog lekker koekjes en toen ik daar twee van vroeg deed die man er 4 in het zakje en zwaaide met zijn hand mijn commentaar weg. Ik dacht dat we die er van hem bij kregen, maar dat zal wel niet want we betaalden 14 Euro. Of de truffels zijn gewoon duur, of we zijn belazerd en ik ga uit van het laatste.

Het valt op dat de meeste steden in Italië aardig schoon zijn en ook het grote plein voor de basiliek wordt weer aan kant gemaakt, nadat er de vorige dag één of ander festival is geweest.

Na Spoleto rijden we over de S3 zuidwaarts en daarna binnendoor over een bergweggetje via Arrone. Het slingert omhoog en dan weer naar beneden, maar je hebt een prachtig uitzicht. Een hele mooie route dus .Zo komen we uit op de S209 en zoeken bij Collestte Piano (nooit van dat merk gehoord) de Cascate di Marmore op. Dit zijn gigantische watervallen, de grootste van Italië. De Romeinen hebben vroeger de loop van dit riviertje veranderd en toen zijn deze watervallen ontstaan. Van 10-13 uur en van 16-20 uur zijn deze watervallen te zien, omdat op de overige tijden een dam het water tegenhoudt voor de omliggende fabrieken en bedrijven die hun water betrekken. We waren er om precies 12.45 uur, moet je een kaartje kopen van 8 Euro, het park in rennen om te zien.dat ze net de kraan dichtdraaien om 13.00 uur en dan zie je dus geen waterval, maar een piesstraaltje. We hadden geen zin om tot de volgende voorstelling om 16.00 uur te wachten in die hitte dus zijn we verder gereden. Er zijn hier onderweg weinig schaduwplekken te vinden, ze hebben in dit land ook niet van die mooie parkeerplaatsen langs toeristische routes als bij ons.

Volgende bezienswaardigheid zou bij San Gemini zijn. Via de grotere plaats Terni rijden we er heen over een stuk snelweg. Als je rijdt heb je tenminste nog enige verkoeling van de rijwind van 35 graden, want in de camper is het inmiddels al boven de 40 graden. Bij Carsulae zouden restanten zijn van een Romeinse stad, compleet met Amfitheater etc. We zetten de camper neer op de bomenloze parkeerplaats in de volle zon, zien dat we eerst 15 minuten in de hitte moeten lopen voordat we bij de Romeinse stad komen en besluiten hier vanaf te zien. We gaan een camperplek opzoeken aan het water, zodat we enige verkoeling krijgen.

We rijden een stukje over de snelweg, dan door een lange tunnel en daarna over de S205. Dit is een prachtige weg over de heuvels en dan zie je in de verte weer een bergtop met een heel dorp erop en omheen gebouwd. Even later rijd je dan door dat dorp heen. Een hele mooie route. We rijden door Amelia en en willen de camperplaats opzoeken aan het Lago di Aviano in het plaatsje Madonna del Porto. We moesten dan door het plaatsje Aviano rijden, maar dat was door werkzaamheden toegankelijk voor maximaal 1,5 ton. Dus moesten we terug en een eindje omrijden. In het plaatsje aangekomen, zagen we geen verwijzingsborden voor deze camperplaats en de opgegeven coördinaten leidden ons naar een klein smal weggetje. Leek mij geen goed idee. Gelukkig kwam er net van dat weggetje een politieauto, dus even de dienders aangesproken. Nee, daar was geen camperplaats, maar er was wel een camping in het dorp. Maar goed, daar wilden we niet staan, maar bij het water, dus de volgende plaats in de TT in getoetst en dat was Bolsena an het Lago di Bolsena. Dit plaatsje lag 35 km. verderop, dus nog een tijdje afzien in de warmte van de auto. De weg er naar toe was weer mooi, maar we snakten naar verkoeling. Het laatste stukje ging over een smal weggetje en dan daal je af naar Bolsena. We rijden het plaatsje in en het wordt steeds smaller, maar terug kan ik ook niet. Als we op het plein komen, moeten we door een heel smal straatje wat door verkeerslichten geregeld wordt, zodat je gelukkig geen tegenliggers tegenkomt. De poort om het stadje uit te komen is net breed en hoog genoeg, en daarna komen we bij het meer aan en bij het strand, waar even verderop de camperplaats is.

Het is een aardige camperplaats, niet druk en we staan tussen de olijfbomen, maar die zijn gesnoeid en beloven niet veel schaduw. Gelukkig staan er verderop wel hoog bomen, dus vanaf 18.00 uur staan we lekker in de schaduw, een briesje vanaf het meer en het koelt gelukkig af naar 27 graden om 22.30 uur. Wat een verademing.

Plaats     : Bolsena

Km.stand: 108330

Gereden : 195 km.

 

Dinsdag 19 juni 2012.

Gelet op de warmte blijven we hier nog een dagje rondhangen aangezien we aan de rand van het meer staan met het strandje op 50 meter loopafstand. Liesbeth gaat een paar uurtjes liggen bakken en ik vermaak met een boekje of met het bekijken van ons volgende reisdoel. In de namiddag gaan we het stadje Bolsena bezoeken, de oude binnenstad is eigenlijk een middeleeuwse burcht en daarom heen allemaal huizen uit die tijd en een stadsmuur eromheen. Die burcht met huizen staan natuurlijk op een heuveltop en daar vandaan heb je een prachtig uitzicht over de rest van de stad. De huizen zijn bijna allemaal bewoond en het is leuk om door die “burcht”straatjes te lopen.

Natuurlijk vanwege de warmte even een Italiaans ijsje gegeten. Dat ijs is hier erg lekker en niet duur, dus je kunt er wel eentje extra nemen.

Daarna slenteren we terug naar de camper, zien dat de temperatuur in de schaduw is opgelopen tot 40 graden en nemen een duik in het meer om lekker af te koelen. Daarna douchen en dan gaan we langs het meer naar een eettent die we vanmiddag hadden gezien om daar een hapje te eten en een lokale wijn te proberen, de Orvieto Classico, een lekkere witte wijn. We zitten op een terrasje aan het meer en het is er lekker koel. Het eten is hier trouwens ook niet duur, inclusief fles wijn, ijs en koffie na ben je met z’n tweeën voor 32 Euro klaar.

 

Woensdag 20 juni 2012.

Het was vandaag weer bloedje warm. Dus eerst zonnen, dan zwemmen, douchen en na de lunch weer op pad. Doel was Saturnia waar zwavelbaden zijn. Saturnia is een kuuroord en hier komt warm zwavelwater uit de grond. Na het kuuroord gaat het warme water als een riviertje verder en stort even later als een waterval al meer dan duizenden jaren naar beneden. Hier zijn door het vallende water gaten in het gesteente ontstaan en het water stroomt over de randen verder naar beneden. Hier liggen mensen lekker in het stromende zwavelwater te badderen en dat leek ons ook wel wat.

Via de P74 rijden we eerst naar Pitigliano. Deze stad is op een tufsteen rots gebouwd en de huizen hebben bijna dezelfde kleur als de berg waarop het is gebouwd. Als we de stad uitrijden en aan de andere kant van het dal staan hebben we een prachtig uitzicht op deze mooie plaats. Via een paar kleinere wegen komen we bij het Therme Saturnia aan waar onze “badplaats”zou zijn. We zetten de camper neer en gaan in badkleding kijken. Prachtig gezicht als je al die mensen in dat stromende zwavelwater ziet badderen. De rotte eieren lucht van de zwavel valt mee, dus we wagen het er ook maar op. Lekker warm en een ontspannende werking heeft het. Na het bad zoeken we de camperplaats op, niet bij de thermen, want dat is een stoffige zooi, maar in het plaatsje Saturnia zelf. De camperplaats is niet veel bijzonders, maar ze hebben elk uur een pendelbusje naar de zwavelbaden en morgen vroeg willen we nog eens een bad nemen. We staan in de volle zon, wat een hoop vliegen met zich meebrengt, althans hier. Als de zon onder is brengt het geen verkoeling.

’s Avonds lopen we het dorp in, het is een leuk plaatsje, met uiteraard veel terrasjes en een mooi pleintje.

Plaats      : Saturnia

Km.stand : 108391

Gereden  : 61 km.

 

Donderdag 21 juni 2012.

Door de grote boom die op de camperplaats staat, staan we lekker in de schaduw, maar het was een vreselijke warme nacht en dan slaap je niet lekker.

Om 08.30 uur gaan we met de eerste pendelbus naar de zwavelbadkuip en vermaken ons met het lekkere warme water. Een uurtje later worden we weer opgehaald en na het douchen en de koffie vertrekken we weer.

Aan de kus ligt het plaatsje Marina di Grosseto en daar zou op 800 meter van het strand een camperplaats zijn en volgens de Campercontact website zou dit een aardige plaats zijn met een vriendelijke beheerder. De kust trok ons wel, misschien dat het daar wat koeler is.

Over slingerende en stijgende, dan weer dalende binnenwegen via Scansano komen we tenslotte in Grosseto aan waar we een badplaats á la Scheveningen aantreffen en zoeken de camperplek op. Daar aangekomen rijden we tussen de grote dennebomen die schaduw geven en zoeken een plek op met veel schaduw. Meteen komt er een Italiaan aangelopen die in een niet verstaanbare taal aanwijst waar wij moeten gaan staan en dat was een plek in de zon. We vroegen of wij op deze plaats in de schaduw mochten staan, maar in eerste instantie schreeuwde hij waar wij moesten gaan staan. Aangezien ik niet door een schreeuwerd aangesproken wens te worden, en niet in de zon wil staan met deze temperaturen en de eerste indruk van deze plaats meteen gezet was, zijn we vertrokken. De man schreeuwde ons nog wat achterna, maar weer in een onverstaanbaar taaltje. In bijna elk land waar ik kom kan ik met de mensen praten en me verstaanbaar maken, maar in dit land niet en dat vind ik jammer, anders had ik die schreeuwerd even verteld wat klantvriendelijker te zijn.

We zijn verder gereden langs de kust en bij Le Rocchette de plaats opgezocht. Deze ligt vlakbij het strand en tussen de dennebomen, dus volop schaduw. De prijs was verhoogd naar 22 Euro per nacht. Eens verder rijden of het ook wat minder kan. Niet dus. Bij Punta Ala zou je voor de camping kunnen staan en we gaan daar even langs. Voor de camping kun je niet meer staan, maar wel op de camping voor een totaalprijs van 41,50 Euro. Ik kan me er wat van voorstellen, want de camping ligt aan het strand en het is er erg druk. We keren maar terug naar Le Rocchette, zoeken een plekje op en gaan naar het strand. We slenteren langs het strand en nemen een verfrissende duik in de Middellandse zee. Niet te koud, maar lekker verkoelend.

Plaats     : Le Rocchette

Km.stand: 108530

Gereden : 139 km.

 

Vrijdag 22 juni 2012.

Als je wat wilt bezoeken dan moet je da vroeg op de dag doen, dus we rijden om 09.00 uur naar Vetulonia, 30 km. verderop. Bij deze plaats zijn nogal wat Romeinse restanten te zien en dus interessant. Ik snap niet dat de Romeinen op de meest rare plaatsen een nederzetting moesten neerzetten, want we slingeren omhoog tot we bij die plaats zijn en zoeken een parkeerplek op om de nederzetting te gaan bekijken. Stelt niet veel voor en enig onderhoud en onkruidvrij houden van de paden zou hier op zijn plaats zijn. Hierna rijden we naar Follonica, Piombino en Marina di Salivoli, waar de camperplek in de volle zon ligt en rijden we verder langs de kust in noordwaartse richting. Hier aan de kust mag je niet overal parkeren met de camper, Zelfs sommige wegen mag je niet in met de camper omdat je breder bent dan 2.00 meter. Dus Baratti en Populonia kunnen we niet bekijken en dat zouden nou net leuke plaatsjes zijn. In San Vincenzo willen we de camper neerzetten op de camperplaats in de buurt van de zee en het strand, maar hier zijn alleen plaatsen in de volle zon en het is er erg stoffig. Hoe langzaam je ook rijdt, je laat een hele stofwolk achter. Ook geen optie om hier te gaan staan. We rijden verder en zoeken de weg op naar Bolgheri. Aan beide zijden van deze 5 km lange rechte weg staan van die hoge cipressen en dat is een erg mooi gezicht. Prachtig zo’n laan van hoge cipressen. We maken een paar mooie foto’s en willen Bolgheri bezoeken, maar mogen daar niet met de camper doorheen rijden. Ook bussen niet trouwens. Na Bolgheri rijden we verder over de S1 en slaan af richting Marina di Bibona. Dit is weer een soort Scheveningen, met veel campings en veel badgasten. Aangezien de parkeerplaatsen ook hier verboden zijn om te overnachten zoeken we toch maar een camping op, op loopafstand van de zee. We besluiten om hier twee dagen te blijven staan. We zijn vergeten om ons als lid van de ACSI campinggids aan te melden, want dan zouden we aanzienlijke korting krijgen op diverse campings, een soort campingcheque dus. Het tarief ligt bij de meeste campings op ongeveer 42 Euro voor een nachtje, maar met de ACSI korting betaal je slechts 16 Euro. Op deze camping staan we op een camperparkeerplaats (gewoon een grasveld achter op de camping met niet afgebakende plaatsen) voor 25 Euro per nacht maar inclusief elektra en gebruik van douches, zwembad, WIFI etc. Voor hier ook niet verkeerd.

Plaats      : Marina di Bibona

Km.stand : 108691

Gereden  : 161 km.


 

Zaterdag 23 juni 2012.

We zijn nu 3 weken onderweg en hebben nog 2 weken te gaan. Heerlijk, we beginnen er net aan te wennen. Niet aan de Italianen, want die zijn vooral in de grote steden en toeristencentra niet vriendelijk en beginnen meteen te schreeuwen en te toeteren. In de kleinere plaatsen zijn de mensen veel vriendelijker.

Vandaag gaan we tussen 10 en 12.00 uur naar het strand. De parasol mee, anders ben ik vanavond verbrand en daar heb ik geen trek in. Het is er druk op het strand en dat komt natuurlijk door de vele campings in de omgeving. We vinden een plekje, liggen lekker te luieren en bekijken de mensen om ons heen. Er staan best hoge golven, maar het water is niet zo schoon als in Le Roccheto, maar dat komt meer door de branding. Er lopen net als op Copacabana veel verkopers over het strand met allerlei prullaria zoals zonnebrillen, handdoeken, vliegers, nepsieraden, kraaltjes, sjaaltjes etc. Meestal zijn dit Afrikanen, vermoedelijk asielzoekers die wat proberen bij te verdienen. En er lopen er niet zomaar een paar.

Om 12 uur lopen we terug naar de camping en luieren een beetje rond. Mailtjes binnenhalen en beantwoorden, verslag versturen naar de familie en Googelen wat we nog meer gaan bekijken de komende dagen.

 

Zondag 24 juni 2012.

Liesbeth ging nog even lekker zonnen bij het zwembad en ik neem de laptop mee naar het café bij het zwembad waar ik internetverbinding heb. Lekker in de schaduw op het terras.

Na de lunch zijn we weer vertrokken. Water geloosd en water geladen en toen naar de receptie om te betalen. Zie ik bij de in/uitgang dat je tussen 13.00 en 15.00 uur niet de camping op of af kunt vanwege de middagpauze. Stond niet op het formulier dat ik gekregen had, dus vriendelijk gevraagd om toch maar de slagboom open te doen. Zo reden wij om 13.45 uur weer verder. We wilden naar Pisa, om te zien of die toren nou toch echt scheef staat.

We rijden de snelweg S1 op om daarna niet de tolweg te nemen maar de R206. De TT hadden we zo ingesteld dat er niet over tolwegen gereden zou worden. Op een gegeven moment gaat de S1 over in een tolweg zonder dat je er van te voren nog af kan. Meestal wordt je gewaarschuwd, maar dit keer dus niet en zo reden we opeens zonder dat we het wilden op de tolweg. De volgende afslag konden we er wel af maar moesten wel betalen. Nou kost je dat in Italië de kop niet, maar het is niet correct. Nadat we de tolweg af waren konden we de S208 opzoeken en na een kleine 70 km. kwamen we in Pisa aan. Er was daar een bewaakte camperplek en als je de grote stad wil bezoeken vinden we dat wel een prettig gevoel. De coördinaten van Campercontact brachten ons naar een parkeerplaats voor bussen en er was niets te zien van een camperplek. Dan maar de borden gevolgd die we onderweg al gezien hadden en zo kwamen we op een nieuwe camperplek aan. De beheerder gaf aan dat de vorige plaats vervallen was. We stonden in de volle zon, maar er was wel stroom, dus ingeplugd en meteen de stad ingelopen. We werden echter de verkeerde kant opgestuurd, waardoor we een uur hadden gelopen voordat we in de ommuurde binnenstad kwamen. En dan kun je Pisatoren niet meer missen. Dat ding staat inderdaad behoorlijk scheef, wel 4 meter uit het lood en natuurlijk staat het daar bol van de toeristen. Het was ook zeker de moeite waard en ook de andere gebouwen die erbij staan zijn zeer mooi om te zien. Daarna zijn we dor Pisa gewandeld en weer terug naar de camper.

Plaats     : Pisa

Km.stand: 108764

Gereden : 73 km.

 

 

 

Maandag 25 juni 2012.

Voordat we zouden vertrekken wilden we nog even de markt zien in Pisa. Nu maar even op de fiets die kant op gepeddeld en dat ging een stuk vlotter. Nog even bij Pisa foto’s gemaakt want nu was het niet zo druk en dan via de markt retour. De markt was erg klein en bood niet veel bijzonders.

Daarom eerst maar een supermarkt op gezocht, de Carrefour, die net om de hoek was en daarna richting Lucca. Dit is een mooi stadje, waarvan de oude binnenstad geheel ommuurd is. In het stadje zijn vele bezienswaardige gebouwen dus die gaan we bekijken. We rijden over de S12 over een bergweg, want we moeten eerst een bultje over, om 25 km. later in Lucca aan te komen. We hadden van Eugenie en Cees die we in Marina di Bibbona hadden leren kennen, de tip gekregen van een mooie camperplaats “Il Sergio” en rijden daar naar toe. Inderdaad een mooie plaats en we besluiten om hier twee dagen te blijven.

We pakken meteen de fiets en gaan richting de stad. Een hele mooie stad, met nauwe straatjes en een drukte van belang. We beklimmen de hoge toren van Lucca en hebben een mooi uitzicht over de stad. We bekijken een aantal interessante gebouwen en slenteren wat door de straatjes. De binnenstad is praktisch autovrij, behalve voor mensen die daar wonen of mensen die voor bedrijven moeten leveren. In de nauwe straatjes rijden dus auto’s, veel fietsers en veel wandelende mensen en dat alles door elkaar. En natuurlijk zijn er dan nog in die steegjes van die leuke terrasjes van net 4 tafeltjes. Gelukkig is het in de nauwe straatjes niet zo warm.

Plaats     : Lucca

Km.stand: 108789

Gereden : 25 km.


 

Dinsdag 26 juni 2012.

We gaan weer op de fiets naar Lucca en gaan nog wat gebouwen bekijken en dan zoeken we een terrasje op voor een kopje koffie. Koffie kost 1 Euro, thee 2 Euro en de bezorgkosten zijn ook 2 Euro, of je nu een volledige maaltijd nuttigt of slechts een kopje koffie, de bezorgkosten zijn hetzelfde.

Daarna fietsen we nog over de muur de stad rond. Die muur om de stad heeft op de meeste plaatsen een breedte van 30 meter en zo kun je over de muur de hele stad rond. Het is heel leuk om dit tripje te doen en je ziet van een hoogte een deel van de stad. We genieten hiervan en vinden het leuk om de stad vanaf deze kant te zien.

We zoeken nog even een supermarkt op en gaan dan richting de camper om even lekker te zonnen en via internet het één en ander te versturen. Ik kan ook mailtjes binnenhalen en beantwoorden. Lekker makkelijk. Degene die ons op de campercamping heeft ingeschreven is een aardige Italiaan die ook behoorlijk Duits spreekt omdat hij in Zwitserland heeft gewoond en gewerkt. Zo kun je tenminste een beetje communiceren.

’s Avonds hebben we nog even de BBQ aangestoken.

 

Woensdag 27 juni 2012.

Omdat Liesbeth gisteren een leuk rokje zag hangen in een winkeltje, zijn we nog even op de fiets naar Lucca gefietst, maar toen we daar om 09.00 uur waren, was de winkel nog dicht. Nog een beetje door Lucca geslenterd en op een terrasje een kop koffie gedronken en om 10.00 uur de winkel opgezocht. Uiteraard bleef het niet alleen bij een rokje, ze hadden nog veel meer kleding die Liesbeth leuk vond. Daarna terug naar de camper gefietst, boel geloosd en om 11.30 uur reden we de camperplek af. Over een binnenweg via Camaiore, Pietrasante en Massa naar Carrara. Het gebied rondom deze stad staat bekend als het gebied waar het marmer vandaan komt. Je zit inderdaad vrachtwagens vol marmer voorbij komen en heel veel marmerwerkplaatsen. In de buurt van Carrara kun je de marmergroeven bekijken en die proberen we op te zoeken. De weg er naar toe is vrij steil en smal, dus we besluiten om terug te keren. Als we Carrara verlaten richting de kust zien we achter ons de grote marmergebergten in de zon liggen die beetje bij beetje worden ontmanteld. Een prachtig gezicht op grote afstand. Er hangt ook een grote stofwolk om de bergen heen. In Marinella di Sarzana, dat aan de kust ligt zou een camperplek zijn. Aangezien we helemaal gaar zijn van de warmte in de camper zoeken we die plek op. Deze ligt praktisch aan het strand en achter op het camperterrein vinden we nog een plekje onder een paar bomen. Het zijn wel van die plak bomen, (bomen met plakbladeren, die een plakzooi op de ramen en camper achterlaten) maar als we weer in Nederland zijn spoelt de plak er vast wel vanaf. Nu willen we schaduw.

We gaan meteen uit de kleren en trekken zwempak aan en wandelen naar het strand. We begrijpen niet wie er hier in dit land werkt, want aan het strand ziet het zwart van de mensen en het is hier nog niet eens vakantie of weekend. Degenen die werken zijn weer de verkopers met zonnebrillen etc.

Als we terugkomen bij de camper moeten we toch nog eerst alles tegen elkaar open zetten en onze tafelventilator maakt overuren. ‘s Avonds zitten we lekker buiten, als de zon onder is wordt het aangenaam en we hebben een mooi uitzicht op plaatsje dat op een berg ligt en nu verlicht is en op de marmergroeven van Carrara in de verte.

Plaats       : Marinella di Sarzana

Km. stand : 108858

Gereden   : 69 km.

 

Donderdag 28 juni 2012.

We gaan vroeg op pad en om 09.00 uur rijden we weer.

Via Sarzana en Santo Stefano di Magra rijden we over een binnenweg naar Piani di Barco en Borghetto di Vara en daarna over een nog kleinere weg naar Deiva die Marina. We zitten in het gebied van Cinque Terre een beschermd gebied natuurgebied en de dorpjes, die allen op een uitstekende rots bij de kust zijn gebouwd zijn een bijzonderheid op zich. Je kunt er niet met de camper komen omdat de wegen er naar toe te smal en te steil zouden zijn. Wel gaat er een trein naar La Spezia en die gaat langs al die dorpjes. Al slingerend over een mooie maar steile/bochtige weg komen we om 11.30 uur in Deiva Marina aan en hebben geluk. De camperplaats is voor de camping en er is nog 1 plaats vrij. We eten wat en gaan naar het station dat 400 meter verderop ligt en willen een kaartje kopen, maar snappen niets van de kaartjesautomaat, want alles is in het Italiaans. Gelukkig spreekt er iemand Frans en voor Cinque Terre moeten we moeten een kaartje kopen in een hotel. Gauw die kant opgelopen, kaartje gekocht, vertrektabel en tijden meegenomen en weer terug naar het station waar we nog even moesten wachten. Enkele Afrikaanse dames die de klandizie op het strand niet meer zagen zitten proberen een armband aan Liesbeth te slijten en ja hoor, die mocht Liesbeth zelfs voor niets hebben. Toch maar niet aangenomen want nepkraaltjes heeft Liesbeth genoeg en daarna probeerde ze geld af te troggelen want ze moesten toch ook eten. Toen we daar niet op in gingen, nokte ze af en even later zie je ze met een GSM met iemand bellen. Geen geld om te eten, maar wel om te bellen. Was dus duidelijk voor ons.

Toen de trein uiteindelijk kwam reden we richting La Spezia en doken meteen een tunnel in van enkele kilometers. De trein kwam alleen uit de tunnel tevoorschijn om bij één van de dorpjes te stoppen. Hordes mensen stappen dan uit en in. Je kunt bij het ene plaatsje uitstappen en over de berg naar het andere plaatsje lopen. Soms loop je een uurtje, tussen andere plaatsje is het langer. We besluiten om gelet op de warmte van rond de 35 graden naar het laatste plaatsje te rijden, genaamd Riamagiorre, daar wat rond te wandelen en dan de trein terug te nemen naar de volgende plaats. Het zijn leuke plaatsjes, zoals gezegd moeilijk bereikbaar, maar met de trein ideaal. Ze liggen allemaal aan zee, hebben een vissershaventje en hele leuke gekleurde huizen die allemaal tegen de berg op zijn aangebouwd. Natuurlijk heel veel snuisterij winkeltjes en terrasjes, want er zijn veel toeristen. We lopen, klimmen en klauteren door de vele steegjes en genieten van het prachtige uitzicht. Daarna lopen we terug naar het station en pakken de eerstvolgende trein naar het volgende plaatsje, Manarola. Ook weer zo’n geweldig mooi plaatsje waar je lekker doorheen kunt slenteren en mooie foto’s kunt maken. Het gebied is 25 oktober vorig jaar geteisterd door hevige regenval met aardverschuivingen, waardoor de meeste dorpjes meters hoog onder de modder kwamen te zitten. Met man en macht heeft men dit opgeruimd, want de toeristeninkomsten zijn erg belangrijk. In het volgende dorpje op onze route, Vernazza, zien we de gevolgen van de aardverschuiving en baggerzooi, want dit is het laatste plaatsje dat nog schoongemaakt moest worden. Veel winkeltjes waren nog niet open en er werd nog hevig schoongemaakt en verbouwd om het zo snel mogelijk weer klaar te krijgen. We zien hier ook een groot bord met allemaal foto’s van na die modder overstroming. Heel triest.

Aangezien al die dorpjes op elkaar lijken besluiten we op een terrasje in Vernazza een glaasje wijn te drinken en gaan dan met de trein terug naar Deiva Marina. We komen daar gaar van de warmte om 18.00 uur aan en nemen eerst een duik in zee om af te koelen en als de zon onder is zitten we lekker buiten naast de camper aan een Italiaans watertje.

Plaats     : Deiva Marina

Km.stand: 108928

Gereden : 70 km.

 

Vrijdag 29 juni 2012.

Om 09.00 uur reden we alweer en hadden onze TT ingesteld op Finale Ligure, een badplaats aan de Middellandse Zee natuurlijk, voorbij Genua. Van een Italiaanse, die goed Engels sprak had ik informatie ingewonnen over de route. Er loopt namelijk een weg langs de gehele kust en die doet alle steden aan die daar aan liggen. Dat kost heel veel tijd. Ook om door Genua te rijden werd ons afgeraden, want dat was zelfmoord. Kon je beter wat tolgeld betalen en snel eromheen rijden. Ook het eerste stuk kon ik beter niet doen vanaf Deive Marina, want dat was bochtig, smal en veel kleine tunnels.

Onze TT leidde ons uit Deiva Marina en voordat ik het wist zat ik op de weg die ik juist niet moest nemen. Dit was een zeer smalle weg door tunnels waar het verkeer middels verkeerslichten in konvooi doorheen geloodst werd. Ik probeerde nog te keren, maar het was al te laat en voordat ik het wisten zaten we in een rijtje voertuigen door de eerste serie tunnels. Via deze weg kwamen we terecht in Moneglia en een tijdje later na weer een paar km. tunnel in Riva Trigoso. Vanaf deze plaats reed een touringcar voor ons en die bleef ik maar in de gaten houden, waar hij kon rijden, kon ik het ook. Op een gegeven moment kwamen we in Sestri Levante een grotere stad en hier werd het allemaal makkelijker, ware het niet dat de TT ons onder een tunneltje van 2.50 meter hoogte wilde persen. Moeilijk keren in een drukke kleine straat, maar het is toch gelukt en we proberen het via een andere weg. Zo rijden we verder langs de kustplaatsen, als we een plaatsje voorbij zijn dient het volgende zich alweer aan. Eigenlijk is deze weg één lint van boulevard, stranden, toeristen en overal auto’s en scooters die dwars door elkaar scheuren. Nadat we door Chiavari en Rapallo zijn gereden worden we de boulevards zat en zoeken we de tolweg op, want we zijn al genoeg over boulevards en door stadscentra gereden en het schiet niet op. In twee uur tijd zijn we nog geen 30 km. verder. De tolweg is mooi, driebaans, en zo scheuren we tientallen keren door diverse tunnels om Genua heen. Iedere keer als we weer uit een tunnel komen zien we twee tellen de zon en duiken weer de volgende tunnel in. Deze tolweg is op grotere hoogte gewoon door de bergen geboord en iedere keer zien we weer een stadsdeel van Genua liggen. Ruim voorbij Genua, bij Varazze, gaan we van de tolweg af. Bij de tolpoortjes kaartje erin en dan wordt er wat in het Italiaans gebruld en zie ik 4,60 Euro op het scherm staan. We blijken voor een poortje om te pinnen te staan Dan maar met Visa pinnen en hopen dat het geen 46 Euro wordt. Na weer door een aantal plaatsen over de S1 te hebben gereden langs de kust zoals Celle Ligure, Savona, VAdo Liguren, Bergeggi en andere plaatsjes komen we bij Finale Ligure. De camperplaats ligt in de brandende zon aan de kust achter grote rotsblokken, geen stroom en geen strand, dus rijden we verder. Een mens wil ook wel wat. We rijden de kust verder door weer een groot aantal plaatsen. Het is echt een mooie weg, uiteraard erg bochtig en bultje op en bultje af en het schiet ook niet op, maar je hebt prachtig uitzicht. En vanwege de bergen aan de kust heb je maar twee mogelijkheden, over de tolweg scheuren of via de S1.

Zo komen we tenslotte bij Diano Marina aan, waar een aantal camperplaatsen zijn en zoeken er eentje uit en willen nog even afkoelen in zee. Als we ons aanmelden bij de receptie wordt ons paspoort gevraagd voor de gegevens. Tot onze grote schrik blijken we die niet meer in ons bezit te hebben. Wat blijkt nu, gisteren hebben we in Deiva Marina het paspoort afgegeven en zijn aan de praat geraakt over de Cinque Terre en hoe we met de trein konden gaan en zijn daardoor de paspoorten die in het kantoortje lagen vergeten.

Dikke Sh.t.Wat nu? Ik probeerde de Italiaan van deze camperplaats verstaanbaar te maken wat mijn probleem was, maar ik probeerde het in allerlei talen, een kameel zou het begrepen hebben, maar deze niet. Dat is nu het vervelende van dit land, er zijn er maar weinig die verstaanbaar Engels spreken. Toch heb ik er eentje in de bar van de Bowling gevonden, onderdeel van deze camperplaats, en heb het probleem uitgelegd. De man heeft de camperplaats in Deiva Marina gebeld en ja hoor, die hadden onze paspoorten nog. Ze zouden die per bode kunnen opsturen maar dat duurde wel drie dagen.Zoveel tijd hebben we niet, dus gevraagd of ze naar huis gestuurd konden worden en dat wilden ze wel doen. De bar eigenaar stuurde een fax naar die andere camperplaats met mijn adres en gegevens en nu maar afwachten. Als dank voor zijn hulp heb ik deze man een kruikje kruidenbitter gegeven die we voor aanvang van de reis hadden gekocht voor dit soort gelegenheden. De man was zeer dankbaar. Ik ook trouwens.

Daarna zijn we met een gerust hart naar het strand gelopen, een tippel van ongeveer 15 minuten. Het was al later op de middag, maar stikdruk en het water lauw warm omdat het in een baai lag en zeer ondiep was. Maar in ieder geval koeler als de buitenlucht.

’s Avonds zitten we lekker buiten en komen er tussen 20.00 uur en 23.00 uur nog eens 40 Italiaanse campers aan om het weekend hier door te brengen. Gelukkig gaan we morgen verder.

Plaats      : Diano Marina

Km.stand : 109116

Gereden  : 188 km.

 

Zaterdag 30 juni 2012.

Om 09.00 uur vertrokken nadat we eerst bij de bareigenaar voor de afgelopen nacht hadden betaald. Hij had de kruidenbitter al geprobeerd en vond het erg lekker. Hij vroeg of hij even zou bellen of ze de fax van hem met onze gegevens al hadden ontvangen en dat bleek zo te zijn. Ze hadden de paspoorten al per post verstuurd. Wat een service.

We zijn langs de kust vervolgd over de S1 en na een tijdje werden we er eigenlijk een beetje flauw van. Het was hartstikke druk op de weg en het schoot maar niet op, maar ik wilde San Remo wel eens zien. Mooie plaats, vooral de dure jachten die daar liggen en veel toeristen natuurlijk Na nog een aantal plaatsen raken we verstrikt in het stadsgewoel van Ventimiglia, de laatste grote stad aan deze weg voor de Franse grens. Wat een scooters scheuren hier door elkaar. We hebben nog geen ongeval gezien en dat verbaasd ons eigenlijk een beetje. Het gaat allemaal net goed. We willen graag ergens stoppen om even koffie te drinken, maar dat lukt niet. We kunnen nergens de camper kwijt. Of de plek is te klein,of niet toegankelijk vanwege een hoogtebarrière, of we mogen er niet staan omdat we een camper zijn.

Het is ons opgevallen dat langs de kust de campers niet kunnen/mogen parkeren en dat ze vaak naar plaatsen ver buiten de stad worden verwezen. Niet campervriendelijk dus. Buiten Ventimiglia vinden we eindelijk een scharrige parkeerplaats, drinken daar koffie en rijden weer verder. Een kleine 15 minuten later rijden we Frankrijk binnen. Wat een verademing. Wel druk, maar niet overal die scooters. Verkeersborden staan normaal aangegeven en ik begrijp wat er allemaal staat.

Ook deze kust weg langs Menton, Beausoleil, Monte Carlo en Monaco zijn bochtige wegen die berg op en berg af gaan, maar het rijdt een stuk prettiger. We hebben prachtige uitzichten als we de weg boven langs al deze plaatsen nemen en af en toe stoppen we even en genieten van het mooie uitzicht over deze bekende plaatsen onder ons. In al die baaien liggen van die dure jachten die we kennen uit allerlei mooie James Bond-achtige films. We rijden door Nice over de N98 en zoeken dan de N202 op in noordelijke richting.

In Carros zien we een Intermarché met benzinepomp en gaan even tanken. Weer een verademing, 1,33 Euro de liter in tegenstelling tot gisteren in Italië, waar we “goedkoop”voor 1,61 hadden getankt.. Mogen we in Nederland dus niet mopperen.

We rijden verder over de N202 en het wordt een mooie weg door een bergkloof van de rivier de Var. Het is weer heel wat anders als Italië en ook heel mooi. Eigenlijk mooier dan wat we de afgelopen dagen hebben gezien. Bij het plaatsje Puget-Theniers zien we en camperplaats langs de rivier de Var en besluiten hier te staan. We stonden eerst in de volle zon, kregen veel vliegen binnen, dus maar aan de andere kant gestaan waar inmiddels schaduw was en veel minder vliegend ongedierte. Deze camperplaats is in vergelijk met de meeste camperplaatsen in Italië toch stukken beter. Afval containers, mogelijkheid om je water en toilet te lozen, drinkwater in te nemen en dat voor 3.50 Euro. Je staat naast het zwembad en tennispark en het is er lekker rustig.

Plaats      : Puget- Theniers

Km. stand: 109302

Gereden  : 186 km.

 

Zondag 1 juli 2012.

Vannacht warden we wakker van getik op het dak. Bleek het te zijn gaan regenen. Wat is dit nu? Alle ramen die open stonden heb ik op een kier gedaan en de volgende morgen bleek de heldere lucht van alle dagen daarvoor te zijn verdwenen. Totaal bewolkt. De temperatur was ook nog maar 27 graden. Welkom terug in de realiteit.

We verlaten de camperplaats en zien dat er in het dorpje Puget-Theniers een marktje is. Liesbeth ziet weer wat van haar gading hangen en we kopen twee stokbroden voor onderweg. We zien ook een bestelauto ingericht á la viskraamauto met een op hout gestookte pizzaoven er in. Je rook het eikenhout al van verre. Bleek dat die man geen pizzabakker was maar een soort pannenkoek bakte van een speciale graansoort. Het bleek een streekprodukt van Nice te zijn. Natuurlijk hebben we wat geprobeerd en een portie gekocht, want het smaakte voortreffelijk. Vanuit Puget-Theniers kun je ook met een stoomtrein naar Nice zagen we, maar helaas, we moeten verder.

We vervolgen de N202 en zien het volgende plaatsje Entrevaux als een vesting in de bocht van de Var liggen. De N202 is een prachtige weg die langs de rivier de Var slingert en bij St. Julien de Verdon gaan we linksaf en nemen de weg D935 langs het Lac du Castillon. Ook deze weg is en hele mooie weg om te rijden en het meer is van en prachtige azuurblauwe kleur. Bij Castellane pakken we de Route de Napoleon op. Deze begint eigenlijk in Cannes tot aan Grenoble, maar wij beginnen hier en volgen de N85 in noordelijke richting. Deze weg slingert behoorlijk en gaat ook goed omhoog, maar is te doen en we genieten wederom van het uitzicht. We rijden over de Col de Leques en door de Clue de Taulanne, alleen met onze camper en niet zoals Napoleon met zijn leger. Eigenlijk zie je niets wat er aan herinnert dat hij hier is geweest, het is gewoon een feit.

Het is nog steeds bewolkt en slechts 27 graden. De weg volgend komen we bij Digne les Bains en hier begint het wat te regenen en dat blijft de rest van de rit zo. Na deze plaats schieten we aardig op want nadat Napoleon hier met zijn leger is geweest heeft men er een snelweg van gemaakt. De Route Napoleon is hier niet interessant meer.

We rijden door Gap en ongeveer 6 km na deze plaats is de Col Bayard, waar we een slingerhoogte van 1248 meter moeten overbruggen. Na de col komen we in het plaatsje Laye waar een France Passion adres is. We zoeken deze op en staan op een parkeerplaats naast een kaasmakerij met uitzicht vanaf boven op het dorp. We zetten de camper neer en stappen uit om ons te melden en zien dat het bewolkt is, regent en 22 graden is. Een verschil van 13 graden met gistermiddag. Op de Alpen tegenover ons ligt op de toppen nog sneeuw. We zoeken de kaasmakerij op, waar verschillende kaassoorten verkocht worden en hier zoeken we 5 stuks uit om die in de camper uit te proberen met een glaasje wijn.

We denken er over om de lange broek weer op te zoeken, de truien en het dekbed weer in gebruik te nemen en sluiten ons op in de camper waar de Riviera warmte nog hangt.

Plaats     : Laye

Km.stand: 109496

Gereden :194 km.

 

Maandag 2 juli 2012.

Als we wakker worden hangt er een mist om ons heen, of we staan in de wolken wat op hetzelfde neerkomt. Het is koud, 13 graden en de kerktoren van het dorp beneden ons kunnen we niet meer zien. Dit is allemaal niet vreemd natuurlijk als je op een hoogte van 1248 meter staat, maar het is wel vervelend omdat het hartje zomer is.

Na het ontbijt besluiten we om de bergen te verlaten en in westelijke richting te rijden om zo voor de bergen uit te komen en hopen dat het wat lager in het land ook wat warmer is. We besluiten om de 10 km. terug naar Gap te rijden en sjesen de Col Bayard weer slingerend naar beneden. Hier zoeken we de D994 op richting Aspres en dan de D993 over de Col de Cabre van 1450 meter hoogte. Uiteraard gaat dit al slingerend door de vele haarspeldbochten. Als we deze Col oprijden zitten we in de wolken en begint het te regenen. We zien niets meer dan een paar meter voor de auto totdat we weer gaan dalen. Het blijft in ieder geval regenen. Na deze Col gaat de weg over in de D93 en rijden we langs de Drome die hier in de buurt ontspringt, Het is best een mooie weg, maar door de regen lokt het ons niet op uit te stappen en de kloof te bekijken bij Luc-en-Diois door Die waar we boodschappen doen en aftanken. Na Die volgt Crest en houdt het regenen op, maar het blijft zwaar bewolkt. Hier gaan we weer een noordelijke richting rijden over de D538 via het mooie Romans sur Isere en dan over de D52 en de D20 via Roybon naar de D73 en we besluiten om het Lac du Paladru op te zoeken en kijken of we hier ergens kunnen staan. Het zijn allemaal mooie wegen die slingerend door het landschap gaan en gelukkig is er niet veel verkeer en kunnen we lekker op het gemak rijden en om ons heen kijken.

Na Bresseux komen we op de grotere D73 en D119 en rijden naar Charavines aan de zuidkant van het meer. We gaan rechtsaf langs het meer en vinden een Municipal camping in Bilieu. Het is er lekker rustig, we krijgen een plaatsje aan het meer en besluiten, gelet op het tijdstip hier maar een nachtje te blijven staan. Langzaam probeert de zon er door te komen en de bewolking lost gedeeltelijk op.

Plaats     : Bilieu

Km.stand: 109755

Gereden : 259 km.


 

Dinsdag 3 juli 2012.

Vanmorgen was het bewolkt maar droog en toen we vertrokken begon na een tijdje de zon weer te schijnen en werd het weer warm zoals we gewend waren, 32 graden.

We vervolgen de weg langs het meer, de D50b die even later overgaat in de D50. Dan stuiten we op de N75 en rijden in noordelijke richting. Bij es Abrets is een omleiding en worden we via een binnenweg omgeleid. Bij Aoste komen we op de N516, een mooie rustige weg. We rijden nu langs de Rhône die hier vrij breed is. Vlak voor Yenne is er een smalle kloof bij Balme, waar een ander riviertje in de Rhône uitkomt. We gaan na de kloof de brug over en komen tenslotte in Belley. Hier zoeken we een McDonalds op, want daar kun je internetten. We parkeren de camper vlak bij de ingang, ik heb eerst verbinding, maar dan haakt het systeem af. Na wat gemartel (ik heb kennelijk een oude laptop) ga ik met de laptop McDonalds binnen en krijg het nog steeds niet voor elkaar. Als ik de manager vraag of het internet hier is afgesloten gaat hij ook zoeken en zowaar opeens gaat het lukken. Bij anderen werkt het kennelijk altijd. In ieder geval zit ik een uurtje te modderen en te internetten, zijn de mailtjes weer beantwoord, heeft het thuisfront ons verslag gekregen en kunnen wij weer verder rijden. Reden dat we deze kant opgingen is een wijnboer waar we om de 2 à 3 jaar wel eens komen. Het is een France Passion adres en ze hebben lekkere wijn. La Cave Bugiste heet dit adres in het plaatsje Vongnes, niet ver van Belley dus.Meestal overnachten we hier ook met de camper, maar het is nu te vroeg. Aangezien de Cave tot 14.00 uur dicht is kunnen we pas daarna onze bestelling doen. We weten al wat we willen hebben, dus dat is gauw gebeurd.

Daarna rijden we het kleine dorpje uit en onze TT leid ons via een smal leuk weggetje naar Lavours, ook al zo’n leuk piepklein dorpje. Kerkje, boerderijtjes, huisjes en iets van een burcht. Bij Lavour komen we op de D992 en gaan even verderop rechtsaf en over de D991 naar Aix-Le-Bains. We rijden langs het mooie Lac Du Bourget. Vanwege de bergen en de meren rijden we een beetje zigzaggend, maar het is een mooie route. Onze TT wil een stukje afsnijden en over een klein weggetje de bult over, maar dat zie ik niet zitten, dan maar via Aix-les-Bains. Hier nemen we de N201 naar Annecy en als we bij het meer van Annecy komen rijden we zuidwaarts langs het meer over de N508 naar Bout du Lac. Dit plaatsje ligt aan de zuidoever van het meer en hier heeft Liesbeth vroeger met de kinderen op de Municipal camping gestaan en ook nadat ik Liesbeth heb leren kennen hebben we daar een keer samen gestaan met 4 kinderen. We wilden eens zien hoe het veranderd was. In ieder geval was de prijs veranderd, zodat we besloten om op de boerencamperplek in dezelfde plaats te staan en morgen naar de camping te gaan, zodat Liesbeth nog een dagje kan zonnen aan het meer.

Plaats     : Bout du Lac

Km.stand: 109893

Gereden : 138 km.

 

 

Woensdag 4 juli 2012.

Niks geen zonnen voor Liesbeth vandaag. De zon scheen wel, maar door een bewolkte lucht, dus niet sterk. Plannen zijn er om te wijzigen en omdat we gisteravond al over de camping waren gelopen, gingen we nu weer op pad.

We rijden terug naar Annecy en dwars door deze stad naar de N508. Toch wel fijn zo’n TT, want je toetst de plaats in en je raced zo door de stad. Soms volgt het apparaat de borden niet want dan is het net 100 meter korter, of je zit opeens op een smal weggetje door een dorpje, maar verder is het apparaat ideaal in het buitenland.

De N508 brengt ons naar Bellegarde sur Valserina en vervolgens over de N84 naar Nantua. Deze plaats kenden we al van een vorige trip. Over de smalle d11 komen we in Thoirette aan waar we op de camperplats een stokbroodje eten. Het is een mooie rustige camperplaats vlakbij de rivier de Ain. Aangezien het al een hele tijd onbewolkt is en zelfs warm besluiten we om over de D936 naar Jeurre te gaan, dat 22 kilometer verderop ligt. Hier is een camperplaats van een particulier, waar we al een paar keer eerder zijn geweest en daar is een mooi grasveld bij waar Liesbeth toch nog en aantal uren in de zon kan liggen. Om twee uur stoppen we met rijden en genieten nog lekker van de rust.

Plaats       : Jeurre

Km. stand : 110022

Gereden : 129 km

 

Donderdag 5 juli 2012.

Vannacht heeft het gemiezerd, maar daar zullen we vanaf nu aan moeten wennen. Nederland komt in zicht dus ook het weertype. We wilden eerst tot 12 uur hier blijven, maar omdat de zon verstek liet gaan zijn we om 09.30 uur weer vertrokken. Juist ja, toen we net waren vertrokken begon de zon te schijnen. Omdat we zaterdagmiddag bij Joop en Marjanne in Lommel hebben afgesproken, moeten we wat kilometers maken. Als overnachtingsplaats hadden we gekozen voor Luxeuil les Bains boven Vesoul.

We rijden over de D27, de D470 naar Orgelet en dan de D52 naar Lons-le-Saunier. Mooie rustige wegen, mooi uitzicht op de bergen en heuvels van de Jura. In Lons-le-Saunier doen we boodschappen, want je moet wel eten en drinken. Op water en brood kun je niet leven, wijn en brood wel.

Hierna de N83 via Poligny en Arbois naar Besançon. Dit is een wijngebied van de Jura, maar we laten ons niet verleiden. Een andere keer gaan we hier wel weer eens op de wijnproeverij toer. Er is een mooie weg om Besançon heen, dus we hoeven niet door het centrum. Na deze plaats komen we op de N57 die we in noordelijke richting blijven volgen. Vesoul laten we links liggen en dan bliven we op de N57 rijden en het schiet lekker op. Af en toe rij je achter een vrachtwagen geladen met hout en die kan moeilijk de bult op, maar als er weer een stuk tweebaans is kun je er weer voorbij. Uiteindelijk komen we in Luxeuil les Bains, maar het is nog vrfoeg in de middag, dus besluiten we om door te rijden. We kijken even waar in de buurt camperplekken zijn of plaatsen van France Passion en vervolgen dan de N57 noordwaarts. De camperplek in Plombieres les Bains is tussen de huizen, goed voor in de winter, maar nu niet. Dan gaan we door en 15 km. verder in Saint Nabort vinden we een mooie rustige plaats. Welliswaar aan een spoorlijn, maar valkbij een klein station. Het is een mooi plekje en de trein komt er weinig langs, dus besluiten we om hier te blijven staan.

Plaats       : St. Nabord

Km. stand : 110285

Gereden : 263 km.

 

Vrijdag 6 juli 2012.

Vannacht had het weer wat geregend, maar als we vertrekken is het weer droog. We zoeken de N57 op en deze weg kronkelt langs de Moselle in noordelijke richting. We rijden voorbij Epinal en Charmes, en voor Nancy rijden we de snelweg A31 op en na Metz en Thionville zitten we zo in Luxemburg. In Luxemburg wijst de TT ons de weg naar Diekirch waar voor de camping een speciale plaats voor campers is ingericht.

Hier zetten we om 15.00 uur de camper neer en aangezien het lekker weer is lopen we Diekirch in om dit stadje aan de Sure te bekijken.

Plaats     : Diekirch

Km.stand: 110556

Gereden : 271 km.

 

 

Zaterdag 7 juli 2012.

We hadden afgelopen week SMS kontakt met Joop en Marjanne, onze campervrienden uit Lommel en afgesproken om dar zaterdagmiddag langs te gaan om even bij te kletsen.

We gaan om 10,00 uur op pad en rijden met veel plezier door Luxemburg. Goed berijdbare wegen, mooi landschap en het zonnetje schijnt.

Uiteraaard vlak voor we Luxemburg uitrijden gaan we nog even tanken, want in België is het wel 20 cent duurder en de tank is bijna leeg. Ook nog even shoppen bij Delhaize voor wat boodschappen.

Daarna rijden we België in en dat merken we meteen. Wat een kl.te weg zeg. De hele camper rammelt en ik rij niet harder dan 30 km. om alle kuilen etc. te ontwijken. En dan willen ze ook nog in dit apeland een vignet verplicht stellen. Laat ze eerst maar wat aan de wegen doen.

Uiteindelijk bereiken we de snelweg A26 en via de A3 en de N80 rijden we naar Hasselt en daarna naar Lommel waar we om 15.30 uur aankomen.

We hebben even lekker bijgekletst en de Griek in Valkenswaard opgezocht. Hier waren we al eens eerder geweest en daar kun je goed eten.

Plaats     : Lommel

Km.stand: 110785

Gereden : 229 km.

 

Zondag 8 juli 2012.

Vannacht heeft het weer behoorlijk geregend en als we aa onze laatste etappe beginnen wordt het droog. Het is fris, dus de lange broek is weer aan. Het verschil is ongeveer 20 graden met een paar dagen geleden.

Zoon Pascal doet vanaf morgen mee aan de Carbage Run en vroeg of nog even langskwamen in Ommen waar hun fraai uitgedoste auto staat. Kunnen we meteen onze kleindochter even knuffelen.

In Nederland zoeven we rustig over de snelweg naar Ommen waar we om 15.00 uur aankomen. Even bijgepraat, auto bekeken (mooi hoor) en daarna het laatste stukje verder naar Bovensmilde.

Om 18.00 uur zijn we thuis na een verblijf van 5 weken in de camper.

 

Plaats      : Bovensmilde

Km.stand: 111055

Gereden : 270

 

Résume:

We hebben deze vakantie in totaal 4875 km gereden. Zoals je kunt lezen hebben we niet iedere dag honderden kilometers gereden. Uiteraard wel op de heen- en terugreis, maar In Italië hebben we alles op ons gemak gedaan en zelfs langer stilgestaan op één plek als andere keren. Toscane en Umbrië vonden we mooi, vooral de streek van Ghianti. De route langs de westkust naar Frankrijk doen we niet weer, dat hebben we nu wel gezien en vinden we veel te druk, op Cinque Terre na natuurlijk, dat is een must en het bezoeken waard. De Povlakte was ook een kale troosteloze, boomloze vlakte en niet interessant

Het weer was bijzonder vergeleken met Nederland, we mogen niet klagen, maar af en toe was het wel eens wat te warm om iets te ondernemen.

De Italianen in het Ghianti gebied en de kleine plaatsen vonden we vriendelijk, aan de kust zeer onvriendelijk, maar dat komt waarschijnlijk door de vele toeristen.

Kortom, in de toekomst zullen we er nog wel eens naar toe gaan, maar beslist niet over de Timmelsjoch Pass.

 

Frankrijk 2013

In de winter voorafgaande aan onze vakantie besloten we al om in 2013 naar Frankrijk te gaan om de zon op te zoeken. Waarschijnlijk hadden we een voorgevoel dat de winter erg lang zou gaan duren. Tot op de dag van vertrek hadden we welgeteld drie lekkere warme dagen. We besloten om naar de Gers en Garonne gebied te gaan en op de dag van vertrek daar naar toe was het daar 15 graden en in het iets zuidelijker Pyreneeen gebied lag sneeuw. We zaten dus in dubio om of de skies mee te nemen of een zwembroek.

Bij de ANWB konden we geen informatie boekje vinden over de Gers. Ook op internet konden we weinig vinden over dit gebied. Tijd dus om ter plaatse zelf op zoek te gaan.

We hadden het plan opgevat om eerst in Bretagne kennissen op te zoeken en dan verder door te rijden naar het zuiden. Aangezien we niet over de Peage willen rijden, maar liever over de Bison Futee of nog kleinere binnenwegen en we meestal of Antwerpen/Arras of over Luxemburg/Metz gaan, heb ik nu een route uitgezet dwars door Frankrijk. Deze route hadden we in ieder geval nog niet gedaan.

 

Zondag 2 juni 2013.

Liesbeth heeft na 5 nachtdiensten recht op een behoorlijke ”nachtrust” dus wordt de vertrektijd ingesteld op 14.00 uur. Uiteraard moet er op het laatst van alles nog eventjes gebeuren, dus vertrekken we om 14.30 uur met stralend weer.

Km.stand vertrek : 3362

Het voordeel van op zondag door Nederland te rijden laat zich meteen merken. Weinig vrachtverkeer en je kunt lekker opschieten, vanwege het ontbreken van files. Met een tussenstop voor een bakkie thee en wat te eten op de A2 als we net Maastricht voorbij zijn, rijden we om 19.00 uur Belgie in. We rijden niet door Luik maar om Luik heen over de A4 richting Namen. Je hoeft geen borden tegen te komen dat je in dit apenland bent, je merkt het wel aan de weg. De weg is zo slecht dat alles in de camper trilt en schudt waar ik helemaal chagerijnig van wordt. We rijden 50 km. per uur op de snelweg om  het trillen te beperken en na 10 km. verlaten we de snelweg en rijden binnendoor. Niet veel beter, maar hier hinder je niemand als je langzaam rijdt. Binnendoor kunnen we een aantal kilometers afsnijden en rijden dan de A15 op naar Dinant, hopende dat deze snelweg beter is onderhouden. Ook hier een weg dat aan onderhoud is ontzien. In dit Griekenland van het noorden wordt behoorlijk bezuinigd op onderhoud aan de wegen. Na enige kilometers de Belgische wegen vervloekt te hebben, verlaten we de snelweg weer en rijden over provinciale wegen naar Dinant om vervolgens heel snel Belgie te verlaten en om 21.00 uur Frankrijk binnen te rijden. Met nog steeds prachtig weer staan we om 21.15 uur op de camperplek in Givet.

Plaats        : Givet                                                                                                                          Km Km. stand  : 3800                                                                                                                Gereden :  438 km.

                                                                                                      

                                                                   

Maandag 3 juni 2013.                   

Het is mooi zonnig weer. Later op de dag wordt het bewolkt, maar de zon schijnt       door de wolken heen en aan het einde van de dag is het weer geheel onbewolkt.             We vertrekken om 10.00 uur uit Givet. We rijden een aantal kilometers langs de      Maas over de N51 die na Fumay afbuigt naar Rocroi. Een mooie route door de zuide   lijke Ardennen en door verschillende kleine dorpjes waardoor Frankrijk gekenmerkt wordt. Geen ordelijke en netjes in ruitjes geplaatste huizen van hetzelfde type, kleur    en afmetingen als in Nederland, maar gewoon een gezellige ratjetoe met allerlei  rommel eromheen. Na de Ardennen komen we door het vlakke land en rijden over de D978, D946 en D977 naar Laon. Deze stad is gebouwd op een heuvel en nu is er een mooie tweebaans rondweg omheen en kunnen we aardig opschieten. We merken trouwens dat ook de Franse overheid bezuinigd op het onderhoud van de wegen en liever nieuwe wegen aanlegt dan bestaande te onderhouden. (voor nieuwe wegen     krijg je Europese subsidie, voor onderhoud niet, toch?)   Naast de wegen zien we de prachtige gele velden van het koolzaad en in de bermen bloeit de brem, mooi ge-      zicht is dat.  Na Laons rijden we over de N2 naar Soisson en dan  over de N31 naar Beauvais. Inmiddels is het 16.00 uur en door de stad Beauvais rijdend zien we een verwijzing naar een Aire de Camping Car en besluiten we om niet verder te rijden,     maar hier te overnachten. Net buiten de stad is een prachtige plek aangelegd met faciliteiten om water te laden en te lozen. Je kunt hier op het gras lekker met je     stoeltje buiten zitten, maar ondanks het lekker zonnetje doen we dit vanwege de     frisse wind toch maar niet.     

Plaats       : Beauvais                                                                                                           GPS          : N 49.25.27 E .04.50                                                                                                   Km. stand : 4082                                                                                                         Gereden   : 282 km 

                                                                                                                                   

 

Dinsdag 4 juni 2013.

Als we de luiken opendoen zien we dat het geheel bewolkt is, in tegenstelling tot gisteravond dus. Om 10 uur gaan we rijden en aangezien de dieseltank bijna leeg is, gaan we eerst op zoek naar een grote supermarkt om daar te tanken. Bij deze supermarkten scheelt het gauw 5 cent de liter. De diesel is iets goedkoper dan in Nederland, enkel jaren geleden was het andersom. Na het tanken zoeken we de D981 op richting Gisors. Omdat ons navigatiesysteem ons een andere weg op laat rijden vanwege een  bord dat aangeeft dat het verderop verboden is voor voertuigen         breder dan 2.50 meter, gaan we even later toch die weg op. Zo breed zijn we niet (slechts 2.35) dus dat moet geen probleem zijn. Vlak voor Gisors is een plaatsje genaamd Trie-Chateau en daar is een stadspoort die slechts 2.50 breed is. Geen probleem dus. De bewolking is opengebroken en we kijken tegen een hemelsblauwe lucht aan en het begint warm te worden. Zomer??

De D981 gaat over in de  D181 en rijden we door de stad Vernon over de Seine. Vanwege een wegomlegging is het even zoeken en dan rijden we op de N13 naar  Evreux en de nieuwe tweebaans N154 in zuidelijke richting naar Nonancourt. Hierna volgen we geruime tijd de N12 in Zuidwestelijke richting. Op deze tweebaansweg   schiet het lekker op  en na Verneuil, Alencon en nog wat kleiner plaatsjes komen we in Javron. Het is 16.00 uur en het wordt tijd om een overnachtingsplekje te zoeken.       Even verderop is en France Passion adres, een van de 1500 adressen van dit camperconcept waar je kunt overnachten. Dit keer geen wijnboer, want dit is geen wijnstreek, maar een Ferme de Escargot. Laat zich raden wat dat is. Toe maar, even kijken, want het ligt praktisch aan de weg waar we over rijden. We vinden een mooi plekje op het gras in het zonnetje, maar de wind is nog fris.

Even later vraagt de eigenaresse of we wat van de Ferme willen zien. Tuurlijk, is        best interessant. Er wordt aan ons uitgelegd hoe de kwekerij werkt en we zien       slakken in allerlei groottes en soorten rondkrioelen. In 6 maanden groeien bepaalde soorten tot eetbare kleffe vieze beesten, waar mensen veel geld voor betalen.

Dan worden ze uit hun behuizing geplukt en vers aangeboden of tot pate vermalen       en gemengd met  kaas of tomaat etc. Liesbeth wilde toch wat kopen, dan maar die kleine cupjes waarin escargot met tomaat en escargot met kaas was verwerkt, in de hoop dat de kaas en tomaat zou overheersen. Aangezien je die warm moet eten en      wij geen oven hadden, heeft de eigenaresse het spul opgewarmd en om 21.30 uur       als borrelhapje aan ons afgeleverd. Wegspoelen met wijn was mijn optie.

Plaats     : Marcille la Ville                                                                                                 Km.stand: 4368                                                                                                                   Gereden : 286 km.

 

Woensdag 5 juni 2013.

Vandaag bij het opstaan allemaal mist wat tussen de heuvels blijft hangen. Gelukkig     is dit als we gaan rijden verdwenen en keert de zonovergoten blauwe lucht weer      terug. We rijden verder over de N12 naar Mayenne en zoeken hier de Rapido fabriek, omdat ik  een vraagje over de Rapido had. Daarna gaan we verder over de N12 via        Fougeres richting Rennes. Ook deze grote stad rijden we dankzij de Tomtom      makkelijk omheen om nu de N24 te volgen. Ook al een mooie tweebaansweg en       beter als in het noorden van Frankrijk. We komen nu richting Bretagne en rijden     voorbij plaatsen zoals Ploermel en dan over de N166 en D5 naar Questembert. Via binnewegggetjes en het stadje Muzillac komen we in Ambon aan waar onze Franse kennissen wonen. Ghyslaine heb ik in 1973 ontmoet in Londen toen ze daar met        haar vriendin was en we hebben af en toe nog kontakt. We hebben daar lekker      gegeten en bijzondere lekkere wijn gedronken en over de afgelopen 4 jaar bij       gepraat. Heel gezellig. Goed om onze Franse taal weer een beetje bij te spijkeren. Gelukkig met behulp van een woordenboek.

Plaats       : Ambon                                                                                                                               Km. stand : 4606                                                                                                               Gereden   : 238 km.

 

Donderdag 6 juni 2013.

Opnieuw een stralende dag. Om 10.00 uur verlaten we Ambon en rijden naar        Muzillac om te tanken en boodschappen te doen bij de Super U. Hier kun je met de camper ook water lozen, toilet legen en drinkwater laden, dus dat moet ook even gebeuren.   Daarna gaan we al gauw de tweebaans N165 op richting Nantes. We    volgen de westelijke rondweg en opeens rijden we een gigantische hoge en lange     brug op over de Loire. Kennelijk moeten hier grote zeeschepen onderdoor kunnen     want de brug is bijzonder hoog. Na Nantes volgen we de N137 in zuidelijk richting en rijden ook netjes om La Roche sur Yonne heen. Inmiddels hebben we vanwege de warmte de korte broek aan, de Zweedse klompen verwisseld voor slippers  en zien       we op een buitenthermometer dat het 31 graden is. We rijden nu op de D948 en dan     de N148 naar Ste. Hermine en via Fontenay komen we over leuke kleine binnenweggetjes aan in het gehuchtje Tourteron. Hier is weer een France Passion    adres voor ons en om 16.00 uur strijken we hier neer. Ze hebben 4 mooie ge-   egaliseerde plekken aangelegd. Dit keer zijn we bij een geitenboerderij aangeland    waar ook een kaasmakerij is en streekprodukten worden verkocht. Natuurlijk gaan       we even kijken.

Ze hebben 80 geiten op stal staan en hebben diverse soorten geitenkaas te koop.       We zoeken  5 verschillende soorten uit en een koude fles Gamay en zetten bij de   camper de stoeltjes buiten en genieten in de zon van onze aankoop. Om 18.00 uur     gaan we nog even kijken hoe de kudde gemolken wordt.

Plaats        : Tourteron                                                                                                                  Km. stand : 4855                                                                                                               Gereden   : 249 km                    

 

Vrijdag 7 juni 2013.

Verjaardag van Pascal, dus onderweg even naar Nederland gebeld. Met stralend      weer verlaten we de geitenkaasboerderij en rijden eerst binnendoor naar Niort en      dan over de D948 via Melle naar de N10 die we in zuidelijke richting gaan volgen      naar Angouleme. De weg is mooi, het schiet lekker op. Na Angouleme nog een stukje over de D674 en dan van de snelweg af en over de D5 naar Villebois-Lavalette. Van veraf zie je in het vlakke land een bult en daar is een burcht en het kleine stadje opgebouwd.    

Na dit stadje rijden we over smalle weggetjes naar St.Severin. Hier is een camping    waar we 2 dagen willen staan om eens niet te rijden maar een wandeling te maken.    Om 14.30 uur zetten we de camper neer en zitten een half uurtje later lekker in het zonnetje een boekje te lezen. ’s Avonds steken we de barbecue aan en genieten met   een lekker glaasje Franse wijn.

Plaats        : St.Severin                                                                                                                  Km. stand : 5049                                                                                                             Gereden   :  194 km.      

 

Zondag 8 juni 2013.

Worden we wakker is het helemaal bewolkt. Nou ja, ook niet erg, want we gaan een wandeling maken en dan is het tenminste niet zo warm. Vanaf de camping loopt een wandelroute die we kunnen volgen van ongeveer 10 km. Mooie afstand om te     beginnen na 5 dagen in de auto te hebben gezeten. We lopen langs akkers, door het  bos en komen dan in het dorp St. Severin. Op het dorpsplein drinken we ons kopje  koffie  en doen inkopen bij de plaatselijke super en bakker. Gek eigenlijk, in bijna    iedere grote plaats zijn er een of meerdere giga grote supermarkten, maar in die     kleine plaatsjes blijven supertje, bakker en slager gewoon bestaan in tegenstelling      tot in Nederland. Wel leuk die kleine winkeltjes. In het dorp komen we deze oude bakkerij tegen.

Nadat we een lekker stokbroodje gekocht hebben voor de kaasfondue voor vanavond en  een fles wijn, vervolgen we de wandeling langs een riviertje om na 3 uur lopen weer  terug op de camping te zijn. We hebben hier internet verbinding, dus ik ga proberen  deze onzin naar het thuisfront te sturen.       

                                                                                                                                                                                                                                                                                               

 

 

 

 

 

Zondag 09 juni 2011.

We zijn na het late ontbijt met een bewolkte en dreigende lucht vertrokken richting Saint Severin waar we even boodschappen hebben gedaan. De kleine C1000, Poiesz en Sparretjes zijn zondagmorgen gewoon open. Daarna zijn we naar Aubeterre sur Dronne gereden waar we een gewelf onder de plaatselijke kerk wilde bezoeken want dat zou een attractie zijn. Kennelijk waren meerdere mensen hiervan op de hoogte, want we konden op de kleine parkeerplaats onze camper niet kwijt. Aangezien wij al vrij laat waren en tussen 12.00 en 14.00 uur er niet bezichtigd kon worden, zijn we maar doorgereden. Bewaren we voor een volgende keer.

Hierna begon het af en toe te regenen en soms ook nog heftig. Na St. Aulay reden we over de D11, een binnendoorweggetje naar Montpon-Menesterol. Daarna over de wat bredere D708 naar St. Foy la Grande, waar we de Dordogne overstaken. Hier hebben we geluncht aan de oevers van de rivier. Daarna hebben we de D708 vervolgt, maar we waren op zoek naar LPG, daar de meters aangaven dat de gastank bijna leeg was. Uiteindelijk vonden we een Leclerq winkel, waar ook gas werd verkocht, maar niet via de pinautomaat. Aangezien er geen bediening was op zondag, was er geen LPG verkrijgbaar. Dus reden we verder. Bij Duras komen we in een wijnstreek en even later rijden we naar Marmande, een wat grotere stad. Hier zoeken we de camperplek aan de Garonne op, maar door de hevige regenval van de afgelopen weken, zijn de oevers overgelopen en de weg naar de camperplaats ook. Geen punt, we rijden verder naar de overkant van de Garonne waar het kanaal loopt, zeg maar van Bordeaux aan de Atlantische Oceaan naar de Middellandse zee. Dit kanaal is jaren gelden gegraven en nu varen er plezierjachtjes door. Er zijn heel veel sluisjes en bijna elk dorpje of stadje aan dit kanaal, wat in de buurt van de Garonne is aangelegd, heeft een haventje aangelegd en daarbij een camperplek. We rijden dus een stuikje langs het kanaal en bij het dorpje Caumont sur Garonne zien we een mooie camperplaats aan het kanaal. Aangezien er ook feest in het dorp was zijn we even het dorp ingelopen. Echt een dorpsfeest, mensen kijken hier waarschijnlijk 360 dagen naar uit. Een kermis bestaande uit een draaimolentje, vissen vangen om een of andere prullaria te winnen, gokautomaten en biertent. Hoe simpel en aangenaam kan het zijn. Binnen 20 minuten zaten we weer in de camper en maar goed ook, want he begon behoorlijk te regenen. Dan maar weer aan een druivensapje.

Plaats        : Caumont sur Garonne                                                                                       Km. stand : 5188                                                                                                                Gereden   :   138 km.

 

Maandag 10 juni 2013.

Het heeft vannacht veel geregend en nu het droog is regent het nog want we staan onder de bomen. Het drupt nog na. We rijden eerst naar de stad Marmande terug om daar LPG te tanken en een touristenbureau op te zoeken. We willen graag fietsroutes en wandelroutes te pakken zien te krijgen. Uiteindelijk vinden we het toeristenbureau en krijgen een mooie toeristische kaart en een CD met wandel,- en fietsroutes. In de camper gaan we de cd op de laptop bekijken, maar helaas, we hebben geen printer, dus een route uitprinten wordt moeilijk. Uit eindelijk, na lang zoeken stoppen we ermee en zoeken zelf een route uit op een kaart die we in een supermarkt kochten. Deze route gaan we morgen fietsen. We rijden in de regen naar Villeton St. Christophe, een klein dorpje aan het kanaal naast de Garonne. Bij het gemeentehuis aan het kanaal is een aanlegplaats voor pleziervaartuigen en hier is ook een camperplek. Waarom kan dit in Frankrijk wel en in Nederland niet???

We hebben in ieder geval een mooi plekje voor de nacht en gaan, aangezien het droog is, eerst een wandeling maken langs het kanaal. Allerlei huurjachtjes varen door het kanaal, en bij de kleine, oude sluisjes is het een mooi gezicht. We maken enkele foto’s van een huurjachtje (Duitsers) dat de sluis invaart en  ik geef mijn visitekaartje af met mijn JuicePlus website erop vermeld. Ik zeg tegen de vrouw, als je op de website kijkt vind je mijn emailadres en als je mij dan een mailtje stuurt, heb ik je mailadres en kan ik je de foto’s sturen. Vond ze een leuk idee. Op vakantie en toch even aan het werk. (voor de volgende vakantie). We sluiten de dag af lekker in het zonnetje en het wordt ook weer lekker warm.

Plaats        : Villeton St. Christophe                                                                                                                                                  Km. stand  : 5529                                                                                                    Gereden    :  41 km.

 

Dinsdag  11 juni 2013.

Bah, de lucht is weer helemaal grijs, maar we gaan toch fietsen. Dan maar de regenjas mee. Het ziet er donker uit als we op pad gaan en ja hoor het begint even te miezeren. We fietsen langs het Canal Lateral a Garonne richting Damazan. Het is een mooi aangelegd fietspad onder reusachtige oude bomen. Af en toe is er een klein bruggetje waar een weg over het kanaal gaat of je komt langs een klein gehuchtje en dan is er weer een sluisje.

 

 Daarna fietsen we door naar Buzet sur Baise en zien we bij het haventje een aantal voormalige Nederlandse tjalken en luxe motorschepen liggen. Verderop in het gehuchtje dat niet alleen aan het kanaal maar ook aan de rivier de Baise ligt, is een jachthaven waar jachtjes kunnen worden gehuurd. Hier kun je ook met de camper staan, vlakbij de dubbele sluis. We drinken hier onze koffie in de zon, trekken de fleece vesten  uit en trappen dan weer verder langs het kanaal.  Na de volgende sluis is er een aquaduct en gaat het kanaal en fietspad over de rivier de Baise heen. Grappig gezicht is dat.

 Drie kilometer verder verlaten we het kanaal en vervolgen over de D12 naar Thouars. Hier zien we een aardbeienkwekerij, waar de aarbeienplanten in grote open kassen op plukhoogte hangen. Dit gebied is trouwens toch al bekend om zijn vele fruitkwekerijen, we zagen onderweg ook al veel pruimenbomen en appelboomgaarden.

Na dit dorpje buigt de weg af naar Buzet sur Baise en dan gaan we over de D642 naar het dorpje Monheurt dat direkt aan de Garonne ligt.  In zo´n dorpje is tussen de middag niets te doen, de huizen kerkjes lijken op die uit de cowboy films van jaren geleden. Er lopen alleen enkele straathonden, die vanwege de warmte ook al niet meer van een stel Nederlandse fietsers opkijken. Na dit dorpje is het nog 7 km. fietsen en dan zijn we weer terug bij de camper. Het rondje dat we nu gemaakt hebben was ongeveer 44 km. en genoeg voor de eerste keer, in ieder geval voor mijn kont.

Nadat de fietsen zijn ingeladen rijden we naar Casteljaloux dat een burchtstadje zou zijn. Weinig burcht gezien, maar even langs het touristenbureau en een kaart opgehaald van het gebeid waar we nu in rijden. Meteen maar een kaart van de Gers gevraagd, waar we morgen zullen zijn. Op deze kaarten staan de meeste bezienswaardigheden, maar ook de camperplekken zijn er op vermeld en da´s handig voor ons. We lopen een rondje door het stadje dat eigenlijk niets interessants te bieden heeft en vervolgen onze route. Voorbij Agen zou in het dorpje Castelculier  een camperplaats zijn en we wilden proberen daar te gaan staan en dan  morgen langs het kanaal naar Agen lopen. Nadat we de camperplek gevonden hadden bleek deze mijlen verwijderd te zijn van het kanaal, dus ons plan maar laten varen. 7 km. verder net buiten het plaatsje Layrac, was een France Passion adres en aangezien we onze wijnvoorraad moeten blijven aanvullen was dit geen verkeerde keus. We zien geen wijnstruik zover we kunnen kijken, maar wijn in overvloed. Blijkt dat dit een verkooppunt is van een Cooperatie, waar dus diverse  wijnboeren hun druiven inleveren. De streek is genaamd Brulhois. Binne gaan we even ruiken aan de wijn, slobberen, gorgelen en doorslikken en dat met 2 verschillende witte wijnen, drie rode wijnen en een Rose wijn. De wijnboer is niet scheutig met inschenken, dus ons borreluurtje hebben we ook weer gehad als we met een doos wijn de Cave verlaten. Je kunt daar ook slobberwijn (vin du table) kopen in flessen die je zelf meeneemt. We hadden nog 2 lege waterflessen van 1,5 liter en die waren zo gevuld met rode wijn en Rose. In het avondzonnetje is het wel lekker zo’n koele Rose.

Plaats        : Layrac                                                                      Km. stand : 5327                                                                                                                                                      Gereden   : Gereden    : 98 km.

 

 

Woensdag 12 juni 2013.

Schitterend weer en de komende dagen zou het zo blijven. We besluiten om ergens op een camping te gaan staan, zodat we lekker van het zonnetje kunnen genieten en lekker luieren. In de buurt van het plaatsje St.Clar vinden we een rustige camping, dus rijden we die kant op. We rijden over de N12 naar Lectoure waar we nog wat etenswaren inslaan bij een Intermarche  en vervolgen dan over de D7 naar St. Clar.

Hier zien we ook een mooie camperplek net buiten het dorp, maar daar mocht je maar 24 uur staan, dus rijden we toch maar door naar de uitgezochte camping, waar we om 13.00 uur ons middageten lekker in het zonnetje zitten op te kauwen.

Plaats        : Gaudonville                                                                                                       Km. stand : 5370                                                                                                         Gereden : 43 km.

 

 

 

Donderdag 13 juni 2013.

Het weer wisselt om de dag. Was het gisteren lekker zonnig en warm, nu was het bewolkt en fris. We hebben de fiets gepakt en zijn naar St.Clar gereden waar vandaag markt was. Een tochtje van maar 7 km. maar wel met een paar bultjes. Meteen nadat we van de camping op de ”doorgaande” weg waren konden we alweer met de fiets aan de hand lopen. We fietsen daarna heerlijk door de velden en opeens gaat het steil naar beneden het dal in. Dat schiet lekker op. De tijd dat je hier mee wint verlies je meteen weer aangezien je na het dal ook weer de bult op moet. Weer een stukkie lopen.

St. Clar is een klein stadje, maar wel mooi met zijn overdekte marktplein eromheen staan huizen en winkeltjes en de stoep is overdekt en al heel oud. Het plaatsje stamt ergens uit de 13e eeuw. De kerk wordt momenteel gerestaureerd en we lopen door een oud straatje. Op de overdekte stoep tegenover de markt drinken we een kop koffie met een plaatselijke lekkernij en de zon laat zich weer zien.

Daarna rijden we over een andere weg terug, de D7 en slaan dan af  naar het kleine dorpje Avezan, waar een oud kasteel zou zijn. Inderdaad van verre zien we de burcht al op de top staan. Dat werd dus een aardig stukje naast de fiets lopen, maar de moeite waard.

 Een plaatsje van niets, maar de straatjes en pleintjes zien er allemaal goed verzorgd uit met plantjes en het gras netjes geknipt. Na Avezan gaan we weer richting de camping. We hadden een copie van een kaart meegekregen en daar was een route op uitgezet, maar op een gegeven moment ging de weg over in een zandpad en met de vele regen die ze de laatste tijden gehad hebben, moesten we hier en daar even kluunen.

’s Middags hebben we in de camper een boekje zitten lezen en even via internet het een en ander naar het thuisfront gestuurd. Het was weer helemaal bewolkt geworden en het heeft even flink geregend.

 

Vrijdag 14 juni 2013

De zon schijnt weer door de wolken en de lucht breekt open. Het gaat weer een mooie dag worden. Na de koffie gaan we eerst even een stuk lopen naar het dorp Gaudonville zelf.

   

 Een klein gehucht, maar zo mooi met al die huisjes met luiken voor de ramen, pleintje met mooie planten. Midden in het dorp staat op het plein nog een oude weegbrug voor de boerenkarren. Ook zien we er een oude , maar nog in gebruik zijnde houtzagerij.

 Het is erg warm geworden, dus we zijn blij als we na 2,5 uur lopen weer terug zijn en lekker onder de luifel kunnen zitten en een boekje kunnen lezen. ’s Middags even afkoelen in het zwembad, het water is 22 graden. Heerlijk fris.

Voor morgen weer een fietsroute uitgezet maar nu naar Beamont de Lomagne, waar een supermarkt is en markt op zaterdag.

 

Zaterdag 15 juni 2013.

Getverdikke, weer geheel bewolkt. Toen we gisteravond gingen slapen was het een prachtige sterrenlucht en nu weer grijs en 16 graden. We veranderen onze plannen, gaan niet fietsen, maar verlaten de camping in z’n geheel en gaan de tour doen die we met de camper gepland hadden rondom de plaats Condom.. We rijden eerst naar Fleurance over de D935 waar we boodschappen gaan doen en ook de plaatselijke markt gaan bezoeken. De markt en de arcades eromheen zien er hetzelfde uit als in St. Clar, alleen staat en rijdt hier allemaal blik, dus mooie foto’s zonder auto’s erop kun je niet maken.

We hebben het al gauw gezien, kopen lekkere zongerijpte en gisteren vers geplukte aardbeitjes en als tegenhanger enkele uien knoflook en gaan weer verder toeren.

Na dit stadje rijden we naar La Romieu. Dit is een soort burchtstadje, waar de buitenkant van de huizen een muur vormen en beschermde tegen aanvallen van buitenaf en de binnenkant een aantal straatjes bevat en pleintjes. In dit plaatsje stad een mooie kerk, die door Liesbeth bezocht wordt.

Vanaf de camperplek waar we lunchen hebben we een prachtig uitzicht op de burcht, de bewolking trekt op en het wordt weer warm als we door de straatjes lopen.

Daarna rijden we naar de stad Condom, waar ook enkele bijzonderheden te vinden zouden zijn. We rijden door de stad, maar vinden het een grauwe bedoening, het oogt niet vriendelijk, allemaal oude meuk, dus rijden we verder naar ons volgende doel. Dat is weer een burchtstadje dat helermaal gerestaureerd is.

 Het plaatsje heet Larressingle en is uitgeroepen tot een van de plus belle villages de France. Het is inderdaad een leuk plaatsje, gewoon een kasteel, kerk in het midden en huizen er om heen, maar je waant je wel in de tijd van D’Artagnan, de vier musketiers (ik dacht altijd dat het er maar 3 waren) die hier in de buurt vandaan kwamen. Inmiddels zijn we ook in de Armagnac streek aangekomen. Wat het precies is weet ik niet, maar het schijnt een distillaat te zijn, maar dan van diverse wijndruiven gemaakt, eigenlijk het zelfde als Pineault uit de Charentes en Cognac uit de Cognac streek. Het is inmiddels al 16.30 uur, dus tijd om een overnachtingsplaatsje te zoeken. Uit het adressenboek van France Passion zoeken we een wijnboer uit, maar daar aangekomen is het een oud zootje, een hoop kippen en hanen op het erf (die hebben mij al eens uit de slaap gehouden) grote oude bomen met dicht bladerdek (met regen heeft dat mij ook al eens uit de slaap gehouden als je met de camper eronder staat) . In de Cave waren juist enkele mensen aan het proeven en we konden mooi even rondkijken.

 De oude wijnboer toonde totaal geen interesse toen wij ons voorstelden dat we van France Passion waren. Hij deed de deur van de Cave dicht en wij de deur van de camper en zijn vertrokken. Minder goed adres. We rijden verder naar het volgende adres in Polignac in de buurt van Gondrin en dit blijkt een mooi adres. Na het eten krijgen we uitleg over de Armagnac, de gewone is een digistief en kost wat een fles whisky kost en de Floq d’Armagnac is een apperatief en is betaalbaar. We kopen een paar flesjes, want binnenkort zijn er weer verjaardagen en dan is het leuk om zoiets weg te geven. We staan naast een kersenboom en mogen plukken, we hebben nu lekkere kersen voor de komende dagen.

 

 

Plaats      :Polinac                                                                                                              Km.stand: 5468                                                                                                           Gereden : 98 km

                                                 

Zondag 16 juni 2013.

Mooi zo, het zonnetje schijnt weer door het dakluik. We gaan weer een camping opzoeken een stukje rijden hier vandaan. In Eauze aan de D931 willen wee boodschappen doen. Vaak zijn grote supermarkten op zondagmorgen open, maar hier niet. Wel goedkoop tanken, dus een 40 liter erbij.  Ik vroeg aan en andere tankeur (frans voor iemand die diesel tankt)  waar dan wel een supermarkt open was en dat was op de weg naar Nogaro.  Dus de plaats Nogaro in de TomTom ingetoetst en gewoon de aanwijzingen volgen. De kortste route was……… juist, dwars door het kleine stadje en door de kleine straatjes, waar op zondag toevallig ook nog markt was en waar je aan een zijde van de straat kennelijk ook mocht parkeren, dus met zweet in mijn handen manoeuvreerde ik de camper  er langzaam doorheen en was blij toen ik weer op een wat bredere weg terechtkwam. De eigenwijze TomTom wilde mij beslist weer hetzelfde straatje doorloodsen. (vandaar dat TomToms meestal vrouwennamen krijgen toebedeeld), Uiteindelijk komen we buiten het stadje en vinden we nog een supermarkt die open is. Daarna kachelen we rustig verder via  Manciel en Nogaro en dan over de D6 naar Le Houga waar we de camping opzoeken. Het is een kleine boerencamping, die aan een heel smal weggetje en heel achteraf ligt, de ingang ziet eruit van “hier gaan we niet naar toe”, maar we proberen het toch. Het ziet er allemaal in het begin krakkemikkig en oud uit, maar de camping zelf is echt geweldig. Hele mooie ruime plaatsen met zon en schaduw, nieuw sanitair, een mooi zwembad en slechts 1 camper staat er (die ’s avonds ook weer weggaat.) De camping ligt een heel eind van de weg af en er heerst absolute rust. Dat is wat wij zoeken. Om 12.00 uur zetten wij de camper neer, de luifel uit en genieten van het mooie weer, onze boeken en de extreme rust die er heerst.                      ’s Avonds komt de eigenaresse vertellen dat er morgen zwaar weer op komst is, regen, onweer, hagelbuien en zware windstoten. Daar zitten we niet op te wachten, dus morgen weer verkassen.

Plaats        : Le Houga                                                                                               Km.stand  : 5527                                                                                                          Gereden   : 59 km

 

 Maandag 17 juni 2013.

Het is inderdaad weer bewolkt. We ruimen  de boel op en gaan na de koffie weer op pad. De eigenaresse ziet de enige klant verdwijnen maar heeft er wel begrip voor. Als je met een camper bent moet je reizen.

We rijden eerst naar Aire sur L´Adour, dat 12 km. verder ligt om boodschappen te doen. In het stadje is net afgelopen weekend een groot feest geweest, want de kermis is zo´n beetje aan het afbreken. We kunnen dus niet op de camperplaats aan de rivier staan en rijden door en gaan buiten het stadje staan om ons stokbroodje met Franse kaasjes te eten. Daarna rijden we over de D2 en de D32 via Estang naar Cazaubon. In Estang is een overdekte houten arena uit 1901 die gebruikt wordt voor het traditionele feest dat hier in de buurt veel wordt gehouden: de stierenloop. Net als in Spanje wordt er een stier losgelaten en dappere macho’s lopen voor ze uit.

                   

 Gisteren is er weer zo’n macho evenement geweest, gelukkig hebben we dat gemist. Het regent inmiddels, maar  de hagel blijft uit. In Cazaubon is een camperplaats aan een meertje en daar aangekomen zijn er slagbomen. Je moet een sleutel kopen bij het toeristenbureau en dan kun je een  camperplaats uitzoeken, stroom water en sani voor slechts 6 Euro. En een pracht van een plek aan het meer. Het is gaan onweren, maar na een uurtje of twee klaart het weer op en wordt het droog en gaat de zon een beetje waterig schijnen. Daarna gaat het weer regenen gedurende de avond en de mooie camperplaats loopt onder water en wordt modderig.

Plaats        :Cazaubon                                                                                                             Km. stand : 5591                                                                                                            Gereden   : 64km.

  

Dinsdag 18 juni 2013.

De hele nacht heeft het zo’n beetje geregend en we besluiten weg te gaan uit dit gebied en de zon op te zoeken. In het westen (waar we nu dus zijn) zou het slecht zijn, in het oosten van Frankrijk beter). We brengen de sleutel terug bij het toeristenbureau nadat we kilometers waren omgereden. Op de rechtstreekse weg vonden enkele Fransen het nodig om de weg af te zetten en een grote kraan midden op de weg op te tuigen om een zwaar stuk van een vrachtwagen te hijsen. Aangezien ze net begonnen waren kon dat nog weel even duren. Het regent nog steeds en we rijden door een grijze lucht richting Auch en dan over de N124 naar Toulouse. Het grootste gedeelte rijdt vlot over de nieuwe snelweg. Met de TomTom worden we netjes om Toulouse heen geleid naar de N113 richting Carcassonne. Om 17.00 uur stoppen we bij een camperplaats aan het Canal du Midi bij het dorpje Naurouze. Het is na de middag droog gebleven, maar de wereld ziet er totaal grijs uit. ’s Avonds een waterig zonnetje, maar ook die verdwijnt al snel weer. Op de camperplaats komen er later nog twee Rapido campers bij, waardoor er nu 3 Rapido’s naast elkaar staan. Allemaal verschillende types.

Plaats        : Naurouze (Montferrand)                                                                                Km. stand : 5813                                                                                                        Gereden : 222 km.

Woensdag 19 juni 2013.

Het is vandaag niet dat de helft van de week er al op zit en ook de helft van onze vakantie, maar het is ook nog eens Kwalitatief Uitermate Teleurstellend weer. Het heeft de hele nacht geregend en we stonden onder de bomen en water wat van de bomen valt dat klettert dubbel zo hard op het dak van de camper. Aangezien we beiden geen oog dicht konden doen, heb ik de camper verplaatst naar het midden (andere plaatsen waren allemaal bezet) en zijn we verder gaan slapen. Vanmorgen was het eindelijk droog, maar triest en grauw. Aangezien er af en toe ook kleren gewassen moeten worden wilden we een camping opzoeken, maar dan moet het wel droog zijn. We kijken naar buiten en zien in de grijze massa een lichtpuntje zon door de wolken schijnen, dus rijden we die kant op, richting Middellandse Zee. De D113 is een mooie weg, we komen in het wijngebied van Corfbieres en het blijft droog. Na Carcassonne komen er blauwe gaten in het grijze wolkendek en hier koersen we op af. Bij het plaatsje Lezignan Corbieres zien we een bordje van een camping staan, dus even vragen of ze er wasmachines hebben en om 12.00 uur staan we af en toe in de zon op de camping.

Plaats        : Lezignan Corbieres                                                                                          Km. stand : 5901                                                                                                             Gereden   : 88 km.

Donderdag 20 juni 2013.

Gisteren geluk gehad met de was. Alles weer schoon en droog. Aan het eind van de dag zijn we nog even door het stadje gelopen en zien een wijn chateau. Het ligt niet tussen de wijnranken, maar ziet er wel mooi uit. Een bezoekje waard en even proeven natuurlijk.

Op Internet hadden we even gekeken op de Franse Meteo. In heel Frankrijk valt het weer tegen, is het nat of bewolkt de komende dagen, behalve rond de Middellandse zee, dus wordt dat onze richting

Vanmorgen was het weer bewolkt, maar droog en we gaan weer op pad richting het oosten naar de zon. We krijgen eerst een beetje regen onderweg en daarna breekt de lucht open en wordt het hemelsblauw. We rijden over de D5 naar Capestang waar we weer het Canal du Midi oversteken en daarna over binnenweggetjes naar Murviel les Bezier. Ik had een leuk boek gelezen over een Nederlandse vrouw die op haar 35e met 3 kinderen naar Frankrijk vertrok om een wijndomein over te nemen. Met heel veel vallen en opstaan heeft ze het gered en nu ruim 10 jaar later heeft ze hele goede wijnen die goede referenties krijgen internationaal. Naar aanleiding van het boek  en aangezien we toch in de buurt waren, leek het ons leuk om haar te gaan bezoeken en we bleken niet de enigen. Ze geeft namelijk alleen op donderdagmiddag een rondleiding.

Aangezien we niet wisten of we met de camper b ij haar op het erf konden staan, hebben we de camper op de camperplek in Murviel-les-Beziers gelaten en zijn te voet in de warmte naar het wijndomein gelopen, een tripje van ruim een half uur.

We kregen een uitgebreide rondleiding over haar domein en daarna was er natuurlijk het een en ander te proeven. Gelukkig waren we lopend van de camperplek naar Mas des Dames gegaan, dus de terugweg ging wat soepeler met deze zomerse temperaturen en een slokkie wijn op.

Plaats       : Murviel-les-eziers                                                                                        Km.stand : 5964                                                                                                                Gereden  : 63 km.

 

Vrijdag 21 juni 2013.

Het weer begon zoals het gisteren was ge-eindigd. Prachtig mooie blauwe lucht. We gaan echter nog een stukje oostwaarts richting Montpellier en hadden op Internet in de buurt van Gignac een camping uitgezocht om weer eens lekker van het zonnetje te genieten.

Hier komen we dan om 12.00 uur aan en zetten de camper op zijn plaats en zitten lekker in het zonnetje. De camping ligt aan de rivier de L’Herault, zoals de streek ook heet. Niet echt een bijzondere camping, maar ach, voor een paar nachtjes gaat het wel. Het is er in ieder geval nog lekker rustig.

Plaats        : Aniane                                                                                                                 Km. stand : 6047                                                                                                        Gereden   : 83 km.

Zaterdag 22 juni.

Het is wederom prachtig weer en er is markt in Gignac. Dus gaan we op de fiets daar naar toe. Een leuke, behoorlijk grote streekmarkt in het centrum van het oude stadje. Hier zie je ook van alles. Behalve heel veel verse groente en fruit, verse vis, ook veel streekprodukten en lekkernijen die je kon proeven, zoals wijn uit het noorden van Gignac, wijn uit het zuiden van Gignac, wijn uit…….. Allemaal lekker.

Er stond ook een kraam die allerlei supplementen verkocht, een pilletje voor dit, een pilletje voor dat. Alleen het bord op zijn kraam sprak het allemaal wel tegen. Een hoop gelul al die capsules, dus worden ze hier gelules genoemd en daar had hij er wel 100 van.

 De rest van de dag hebben we in het zonnetje doorgebracht. Lekker die rust. Morgen gaan we waarschijnlijk weer een stukje verder rijden. We willen tenslotte ook nog wat zien van het land.

 

Zondag 23 juni 2013.

Schreef ik gisteren nog dat we weer op pad zouden gaan, maar na enkele folders van bezienswaardigheden uit de buurt te hebben bekeken, zijn we toch nog een dagje gebleven. Niet ver hier vandaan is de Pont du Diable, wat een bezienswaardigheid zou zijn en even verder lag het dorpje Guilhem-le-Desert dat een van de mooiste plaatsje van Frankrijk zou zijn.

Lekker op de fiets die kant op gereden. Nou ja lekker, af en toe een bultje om te klimmen en je moet vreselijk oppassen op het verkeer, want er zijn geen fietspaden en op deze wegen mogen auto’s 90 km rijden. De pont du Diable stelt niet zoveel voor, deze kom je in Frankrijk wel meer tegen. De naam kreeg de brug toen in de 11e eeuw twee steden deze brug over de L’Herault wilden bouwen, maar iedere avond vernielde de duivel de werkzaamheden van die dag. Men maakte een afspraak met de duivel dat als hij niets meer vernielde, hij de ziel van de eerste persoon die over de nieuwe brug zou lopen als geschenk zou krijgen. De brug werd afgebouwd en men gaf de duivel niet de ziel van een mens, maar een hondelijk. Hierdoor werd de duivel woest en probeerde sindsdien de brug te vernielen wat tot op heden nog niet gelukt is. Gelukkig ook niet toen wij erover liepen.

Daarna zijn we door gereden naar het mooie plaatsje St. Guilhem-le-Desert. Een mooi klein plaatsje tegen een berg opgebouwd met kleine smalle straatjes en steegjes. Hier zien we leuke doorkijkjes en natuurlijk een pleintje met terrasjes, waar we een kop koffie drinken. Daarna fietsen we via een andere weg door de wijnvelden via Gignac terug naar de camping. Het is nog steeds erg zonnig weer, temperatuur 28 graden maar wel een hoop wind. Zal de Mistral zijn of zo.

 

Maandag 24 juni 2013.

Vandaag dus wel vertrokken, ondanks het prachtige weer. We rijden eerst naar Gignac en halen bij het toeristenburo enkele folders/kaarten op wat er in de omgeving zoal te doen is. Dan nog even boodschappen doen en op pad. We rijden over de nieuwe A750 naar Montpellier waar we met de TomTom netjes omheen geloodst worden naar de D17 die in noordelijke richting gaat. Als we de drukte van de grote stad achter ons latenb rijden we weer lekker rustig door allerlei kleine plaatsjes wat erg leuk is. Quissac is weer een wat grotere plaats waar we dan kunnen tanken bij een Intermarche. Bij die grote supermarkten scheelt het gauw 10-15 Eurocent per liter.

Daarna der D27 en de N118 naar Ales. Ook dit is een grote plaats waar we in een half uur tijd omheen jakkeren. Die grote steden trekken ons niet zo om te gaan bezoeken. We wilden richting Mejannes–le-Clap, waar een camperplaats zou zijn en in de omgeving het een en ander te bekijken.

Toen we op de D16 reden kwamen we opeens door een heel klein plaatsje Rouchegude, wat tegen de berghelling was aangebouwd, net zoals St.Guilhem-le-Desert.

We stoppen hier even en gaan het plaatsje bekijken. Het is niet zo toeristisch bekend kennelijk, want we zijn de enige bezoekers die er door de smalle straatjes en steegjes wandelen, dus we kunnen mooie foto’s maken. Een heel leuk plaatsje. Daarna rijden we nog een stukje over de D167 en komen in Mejannes-le-Clap aan. De camperplek is bij het toreristenburo, een hele grote parkeerplaats, maar stoffig en door de wind niet prettig om daar te staan. Overigens een hele mooie plaats. We halen bij het toeristenburo wat folders speciaal over deze streek  en vragen wat informatie. Blijkt 27 km verder in Aigueze ook een camperplaats te zijn. Dit plaatsje ligt aan de Ardeche en zou volgens de informatie die de toeristenburodame ons gaf het bezoeken waard zijn. Dus rijden we laat in de middag die kant op. Het weggetje dat de TomTom aangeeft, de D167 wordt hier wel erg smal en bochtig en we rijden dus langzaam. Af en toe komt er een Fransman aanrazen die denkt alleen op de weg te rijden. Na 8 km komen we op een wat bredere weg, de D901 en zo komen we om 18.30 uur in Aigueze aan. Het is een eenvoudige camperplaats zonder voorzieningen, maar een geweldig uitzicht. Het is gewoon een veld met kleine bomen waar je kunt gaan staan en we hebben fantastisch uitzicht over het dorpje en de wijnvelden.

Plaats       : Aigueze                                                                                                                        Km.stand : 6218                                                                                                                               Gereden   : 71 km.

 

Dinsdag 25 juni 2013. 

We zijn eerst even naar het dorpje gelopen. ’s Morgens vroeg zijn er weinig bezoekers en we lopen rustig het plaatsje te bekijken en maken mooie foto’s. Het dorpje is op een rots gebouwd aan de rivier de Ardeche en als we langs de vestingmuur lopen en over de Ardeche kijken, komt ons deze plaats wel erg bekend voor. Schijnt dat we hier in 2010 ook al zijn gestopt toen we een camperplaats zochten en het dorpje hebben bezocht. De camperplaats waar we nu op stonden was er toen nog niet. Hierna lopen we door de wijnvelden terug naar de camper en rijden dezelfde weg als gisteren terug om het dorpje Montclus te bezoeken.

Was ook een tip van het toeristenburo en ook weer zo’n burchtdorpje wat tegen een berg is aangeplakt. Ook hier hebben we even rondgelopen en het dorpje bekeken. Dit plaatsje ligt aan de rivier de Ceze.  Het volgende plaatsje is Goudargues. Dit zou vroeger het Venetie van de Gard hebben geheten, omdat monniken hier vroeger een beek gekanaliseerd hadden om het plaatsje van water te voorzien.

Langs het kanaaltje staan eeuwenoude platanen  en terrasjes van de plaatselijke cafeetjes, wat een leuk sfeertje geeft, maar verder stelt het niet veel Venitiaans voor. Daarna rijden we naar Lussan. Dat zien we vanaf de verte al liggen. In het landschap is een bult te zien en daarop werd vroeger een burchtstadje gebouwd. We laten het links liggen door rechtsaf te slaan, want hier moet ergens de conclusses de Lussan zijn. Na 6 km rijden over een smal weggetje komen we op een parkeerplaatsje. Hier vandaan is het 1.1 km lopen naar de conclusses. Dit is een kloof die eeuwen geleden door de zijriviertje van de Ceze zijn ontstaan. We dalen over het smalle paadje af de kloof in en het is inderdaad een mooi gezicht.

Daarna lopen we weer naar boven wat iets moeilijker gaat met deze warmte, maar gelukkig koelt de wind ons weer wat af.

Na deze wandeling rijden we weer terug naar de doorgaande weg en zoeken, gelet op het mooie weer de camping in Mejannes-le-Clap op, zodat we om 15.30 uur lekker in het zonnetje zitten.

Plaats       : Mejannes-le-Clap                                                                                                       Km.stand :  6296                                                                                                                      Gereden  : 78 km.

 

Woensdag 26 juni 2013.

Alweer een stralende dag, dus we blijven lekker rondhangen in de zon en aan het water van de rivier de Ceze.  ’s Avonds geborreld met de Nederlanders Hans en Yvonne die naast ons staan met een buscamper. Morgen schijnt het bewolkt te worden en deze plaats was al gereserveerd door anderen vanaf morgen, dus dan gaan we weer op pad.

 

Donderdag 27 juni 2013.

Het is inderdaad bewolkt en nog steeds veel wind, maar later op de middag klaart het weer helemaal op. We gaan eerst het oude gedeelte van Mejannes-le-Clap bekijken, watr niet veel voorstelt. Een groot plein en winkeltjes die bijna allemaal dicht zijn. Het is hier echt nog voorseizoen, behalve voor wat betreft de camping prijzen.

Na Mejannes vertrekken we naar St. Ambroix en maken daar een wandeling door de stad. Volgens de folder zou het heel wat zijn, maar ook hier een beetje een zootje en slecht onderhouden stad. Een stuk beter is het in Barjac. Bij het Touristenburo krijgen we een plattegrond met een wandeling door de stad langs alle bezienswaardigheden. Een geweldig mooie binnenstad en een mooie wandeling. Zeer de moeite waard. Morgen is hier markt, dus we besluiten om hier in de buurt te blijven. De camperplaats ligt bij een rotonde waar het doorgaande verkeer voorbijraast, dus wij rijden naar een plaatsje 10 km verderop.

 

Vrijdag 28 juni 2013.

Vanmorgen was het weer lekker weer. We zijn eerst naar  Barjac teruggereden en hebben daar de markt bezocht. Barjac is niet echt een grote plaats, maar kennelijk wel een centrumplaats want de markt was ontzettend groot, kleurrijk en leuk. Je kunt er allerlei streekprodukten kopen, maar je ziet op deze markten ook dingen die je in Nederland niet meer tegen komt, zoals een ouderwetse scharensliep.

 In een aanhangwagentje heeft hij een werkplaats gemaakt en zo is Domy de Remouleur aan het werk. Er zijn ook allerlei muzikanten, zoals een Fransman die allerlei franse chansons ten gehore brengt op zijn gitaar, of gewoon drie jongelui die muziek maken. Dit maakt de markten in Frankrijk zo gezellig. In Nederland mag dat niet, dan moet je weer vergunning hebben etc. De leraressen van de plaatselijke school proberen broodjes te verkopen om zo geld te verdienen voor het eindfeest en de producent van lavendelolie (lavendel wordt hier veel verbouwd) demonstreert het distilleren.

We hadden de camper op de camperplaats neergezet, maar deze wordt op vrijdag kennelijk ook als parkeerplaats voor de marktbezoekers gebruikt, dus toen we terugkwamen wilde een Nederlandse toerist zijn auto parkeren, zodat wij niet meer weg konden. Ging voor hem even niet door. We zijn dus maar snel weg gereden, voordat we echt de parkeerplaats niet meer af konden. Inmiddels was het bewolkt geworden, maar wel warm. Aangezien we in de buurt van Vallon Pont d’Arc waren en dicht in de buurt van camping Arleblanc, waar we een paar jaar geleden hadden gestaan en wisten dat je hier wel mocht BBQen, besloten we om via de Intermarche daar heen te rijden. Vallon Pont d’Arc is een groot toeristencentrum, dus daar hoeven we niet naar toe. Bij het plaatsje Ruoms is een klein weggetje dat naar Rosieres leidt(anders moesten we kilometers omrijden) maar we komen een bord tegen met een maximale hoogte van 3.10 meter even verderop. Wij zijn 2.90 hoog, dus theoretisch moet dat kunnen. Toch maar proberen. Blijkt dat er een tunnel door de rots loopt waar de hoogte beperkt is, maar het valt reuze mee. Uiteindelijk komen we in Rosieres aan en rijden naar de camping aan de rivier La Beaume. We zoeken een mooi plekje met uitzicht op de rivier en het gebergte aan de overkant en zitten lekker buiten ondanks de donkere lucht. Ik vraag voor de zekerheid toch aan iemand van de camping of je mag BBQen, want op veel campings is dit in Frankrijk verboden vanwege de droogte. Even later komt de man met een tractor een grote BBQ bij de camper neerzetten. Had niet gehoeven, maar kennelijk kwam mijn Frans niet goed over. Het was zo’n half 200 liter vat op pootjes, maar als ik daarmee wil BBQen, dan ben ik een hoop kolen kwijt voor die paar stukkies vlees. Ik heb dus mijn kleine BBQ in het vat neergezet, wat een praktische oplossing bleek.

Plaats        : Rosieres                                                                                                                            Km. stand : 6427                                                                                                                    Gereden   : 52 km.

 

Zaterdag 29 juni 2013. 

We worden wakker met een stralend zonnetje en besluiten hier nog een dagje te blijven lamballen (iemand anders (Giely) gebruikte die term en het klopt precies). Ik pak de fiets en fiets naar Rosieres naar de Intermarche want de BBQ staat er nog, dus die gaan we weer gebruiken.   Aan het eind van de middag gaan we op de fiets op zoek naar een wijnboer. We zijn in deze streek nu al 3 keer geweest tijdens vakanties, maar hebben hier nog nooit wijn vandaan gehaald. In Rosieres komen we een cooperatie tegen die geopend is en we vragen eerst tekst en uitleg. Blijkt dat deze cooperatie wijnen heeft waarvan de druiven door slechts drie wijnboeren worden aangeleverd, dus geen massawijnen. We proeven een beetje witte wijn, rood en rose en besluiten een aantal flessen dat tussen de 14 en 16 ligt mee te nemen. Meer konden er echt niet in mijn fietstassen. Ondanks de flessen wijn fietsen we een stuk lichter terug naar de camping. Heerlijk toch dat proeven. Daarna gaan we nog lekker aan de BBQ.

Zondag 30 juni 2013.

Ondanks het prachtige weer besluiten we toch om een stukje verder te rijden. We moeten langzamerhand een beetje richting het noorden, maar willen het eigenlijk niet, want op de Franse buienradar zag ik dat het weer in het noorden van Frankrijk er anders uitziet. We rijden eerst over de D104 naar Lablachere want we hadden gehoord dat er daar een antiek/vlooienmarkt zou zijn.

Bleek het een gewone markt te zijn en we zagen veel van de kooplui uit Barjac. We waren dus snel uitgekeken en reden verder. Ons doel was een andere camping zuidelijk van Clermont Ferrand. Hier vandaan moesten we wel dwars door een berggebied heen over kleinere wegen. Na Les Vans rijden we over de D901 en rijden constant de bult op en passeren de Col du l’Ayre op een hoogte van 846 meter. Een prachtige weg door een heel mooi bosgebied. Behalve veel motoren rijdt er niet veel verkeer, dus we kunnen lekker rustig aan doen. Bij Villefort daalt de weg iets, om daarna weer te stijgen naar een andere col, de Col des Tribes op 1130 meter hoogte. We rijden nu niet meer door een bosgebied, maar een open hoogvlakte die zich langs de rivier de Altier slingert. Hier en daar zien we prachtige kastelen en ruines van kastelen, zoals chateau de Castanet  en Chateau du Tournel. Na de stad Mendes rijden we noordwaarts over de D806. Het was wel even zoeken, want de kaart (uit 2005) gaf aan dat dit de N106 was, maar de TomTom wilde telkens naar de D806 en ik dacht dat het weer zo’n klein weggetje was. Blijkt dat de wegen omgenummerd zijn. Uiteindelijk zaten we dus toch goed. Ook weer zo’n prachtige weg door allerlei leuke kleine plaatsjes. Bij St.Chely rijden we over de D989 (ook alweer zo’n geweldige mooie weg) naar Chaudes-Aigues en gaan weer noordwaarts. Aangezien het al 16.30 uur is en hier in de buurt niet zoveel camperplekken, zoeken we in de buurt van Neuveglise de camping op. We volgen de bordjes en de weggetjes worden nu wel heel erg smal. Gelukkig komen er geen tegenliggers aan en tenslotte komen we op de camping aan en kijken in het avondzonnetje uit over het prachtige dal en het water van de rivier de Truyere die ver beneden ons stroomt. De camping ligt een eind buiten de bewoonde wereld en het is hier ontzettend rustig. Van de 100 plaatsen zijn er maar een stuk of 10 bezet.

Plaats        : Neuveglise                                                                                                                       Km. stand : 6622                                                                                                                    Gereden   : 195 km

 

 Maandag 1 juli 2013.

Werden we wakker zie ik overal mist om ons heen. Wat blijkt,  de afgelopen weken heeft het hier constant geregend, alleen gisteren was droog en zeer warm, alles is nogal vochtig en door de heldere nacht koelt het behoorlijk af en ontstaat er mist. En dat terwijl we in de zon wilden ontbijten. Dat ging dus niet door, maar met de koffie zaten we toch lekker buiten in de warme zon en genoten van het uitzicht. De middag een beetje doorgebracht met boekje lezen, zonnen, rondkeutelen en zwemmen. Ik loop nog “even” naar beneden naar het meer waar wij uitzicht op hebben en na 3 kwartier ben ik weer bezweet terug. Het was in de schaduw nog altijd 27 graden, dus een lekker temperatuurtje. Nadeel van deze camping is de grote hoeveelheid vliegen. In de wintermaanden, zeg maar tot en met 20 juni lopen hier veel  paarden  gewoon los rond. Ja en die paardenkeutels zijn lekkere broeinesten voor vliegen en met de warmte komen ze eindelijk uit. Maar goed, als er een briesje is, dan is het meteen wat minder.

 ´s Avonds drinken we bij het camping terrasje een glaasje wijn. Deze camping is simpel opgezet, de eigenaresse maakt desgewenst een maaltijd voor je klaar en het terras bestaat uit bij elkaar geschrapte kunststof tafels en stoelen. Maar wel heel erg gezellig en knus hoor.

Dinsdag 2 juli 2013.Vandaag moeten we toch echt de terugreis aanvangen, dus gisteren hebben we al een route uitgezet waarlangs we rijden willen. We zijn vroeg opgestaan en om 08.30 uur vertrokken. Aangezien dit een terrassencamping is en wij niet op het bovenste terras stonden, moesten we eerst de camper keren op een klein veldje, dat net goed ging, want aan de andere kant was namelijk de afrond. Een paar keer steken en dan stonden we in de goede richting. Daarna met een koude motor de bult op en van de camping af. Op de heenweg hadden we niet in de gaten gehad dat het zo steil naar beneden ging, maar het lukte wederom. Daarna pakken we de doorgaande weg naar Neuveglise in plaats van de TomTom route. De D921 brengt ons naar St.Flour en dan komen we op de mooie tweebaans A75 terecht en bij Clermont Ferrand, 85 km. verder verlaten wij deze weg. Hier krijgen wij enige druppels regen op ons dak. Later op de N9 bij St .Pourcain krijgen we een tweetal buien en wil het gaan onweren, maar het zet niet door. Via Moulin en later de D279 rijden we richting Autun, maar opeens is er een “Deviation” of te wel omleiding, vanwege een wegopbreking. 1 Bordje verwijst je welke kant je op moet en na 10 km. komen we in een ander plaatsje aan en staan er geen borden meer. “Cherchez votre destination” vrij vertaald zoek het maar uit. De TomTom wil alleen maar terug dus daar hebben we ook niets aan. Enkele lokale burgers wijzen ons beleefd de weg en zo komen we na 40 km te zijn omgereden weer op de oorspronkelijke route uit. Als we  Autun uitrijden is het inmiddels 16.30 uur, dus moeten we uitkijken naar een plekje om te overnachten. France Passion adressen zijn hier weinig, dus zoeken we een camperplek op aan het kanaal van Bourgondie in het plaatsje Vandenesse en Auxois, een klein dorpje. Bij het haventje aan het kanaal zien we geen borden dat hier een camperplaats zou zijn, dus dan maar even vragen aan een Engelsman die op een Nederlandse omgebouwde luxe-motorschip woont. Dit type schip herken je uit duizenden, vooral als je er vroeger mee te maken hebt gehad.  De Engelsman vertelde dat hier inde daad wel eens campers stonden, en de havenmeester was tevens burgemeester, maar die zou wel niet langs komen want die was nu druk aan het hooien.   

We zijn op dit mooie plekje aan het kanaal blijven staan  en later kwamen er nog twee Engelse campers bij.   De kerkklok aan de overkant van het kanaal gaf aan dat het 18.00 uur was, dus oip tijd voor de dinsdagavond borrel in de camper, want het begon op een gegeven moment weer te regenen en wat te onweren.             

Plaats        :  Vandenesse en Auxois                                                                                                  Km. stand :   7025                                                                                                                          Gereden    : 403 km.                

Woensdag 3 juli 2013.

Het heeft vannacht de hele nacht geregend en ook vanmorgen was het miezerig en geheel bewolkt. Om 08.30 uur gaan we meteen rijden, want we willen naar Klussenrath aan de Moezel om kennissen op te zoeken en af te spreken voor het druivenplukken begin oktober. We rijden het eerste stuk over kleine binnenwegen en dan over de snelweg A38 naar Dijon. Daarna wordt de snelweg peage, dus gaan we over op de D974 en rijden via Langres en Neufchateau naar Toul waar we weer de snelweg de A31 op kunnen naar Nancy. We gaan  in de buurt van Metz er even af om bij een grote supermarkt de laatste Franse boodschappen te doen.Inmiddels is de ergste regen ook voorbij.         Na Thionville rijden we al snel Luxemburg binnen en nemen dan de snelweg naar Grevenmacher, waar we vlak voor de Duitse grens nog even kunnen tanken voor 1.198 in plaats van de 1.29 in Frankrijk of de 1.35 in Nederland.                                                                                                                    Om 17.00 uur zijn we in Klussenrath en nodigen de kennissen uit om met ons te gaan eten in een plaatselijk Gasthaus, waar we al vaker komen. Helaas hadden ze voor vanavond al met kennissen afgesproken, dus na het eten gingen wij met een fles wijn terug naar de camper op de grote camperplaats aan de Moezel.

Plaats        : KLussenrath                                                                                                                                                   Km. stand : 7461                                                                                                                     Gereden   : 436 km.

 Donderdag  4 juli 2013.

Vanmorgen nog even wijninkopen gedaan bij onze hofleverancier Gebert @ Co.  Net als je houtvoorraad voor komende winter moet je ook werken aan je wijnvoorraad. Je weet ook niet of er volgend jaar weer wijn is, want de wijnboeren klagen over het weer. Het is te nat geweest en dan kun je ook niet met gif spuiten. De druifjes die we zien hangen zijn net zo groot als bij ons in de tuin onder de overkapping toen we 5 weken geleden van huis vertrokken. Weer een reden te meer om wijninkopen te doen. Hier aan de Moezel zeggen ze:” Trink die Moselwein, trink die alle Tage, ob es Wein im Himmel gibt, ist noch die Frage.” En ik ga niet zitten wachten tot ik het antwoord heb.

Na onze inkoop rijden we naar ons volgende adres in Losnich. We rijden hier vaak langs de Moezel, maar iedere keer genieten we weer van het geweldige uitzicht op de wijnbergen en de rivier. Ook het rijden door de kleine dorpjes vinden we prachtig, vooral nu ook het zonnetje is gaan schijnen. Men zegt dat het vanaf morgen zomer wordt. Ben benieuwd.

Om 13.00 uur komen we in Losnich op de camperplaats aan en vinden een mooi plekje langs de Moezel. De kerkklok is ieder uur goed te horen, maar tussen 23.00 en 07.00 uur staat de schakelaar uit en is het rustig.

’s Middags doen we een rondje door het dorp en maken een afspraak om ’s avonds wat wijn te proeven. Om 20.00 uur ontmoeten we Jurgen en Bettina Roth, waar we ook al jaren komen. We proeven de nieuwste wijntjes en het is erg gezellig.

Plaats        : Losnich                                                                                                                                  Km. stand : 7508                                                                                                                    Gereden   : 47 km.

Vrijdag 5 juli 2013.

We halen eerst onze bestelde wijn op en rijden dan weer een stukje terug om de snelweg op te zoeken richting het noorden. Om 14.30 uur doen we nog even Oberhausen aan en daarna rijden we door naar de camperplek in  Dorsten  waar we om 17.00 uur in het zonnetje aankomen.  Op deze camperplaatse doen ze goed hun best om het de gasten naar de zin te maken, je kunt er fietsen huren en veel info krijgen over de omgeving. Na het eten lopen we nog een stukje door het stadje.

Plaats        : Dorsten                                                                                                                            Km. Stand : 7783                                                                                                                            Gereden    : 275 km

 

Zaterdag 6 juli 2013.

We vertrekken met een lekker zonnetje en rijden de laatste paar honderd  kilometer naar huis. Op de A31 komen we ter hoogte van Heiden in de file terecht, maar kunnen nog net van de snelweg af en rijden dan binnendoor naar Vreden en Enschede. Na een koffiestop rijden we binnendoor naar Bovensmilde, waar we om 17.00 uur aankomen en meteen bij de buren kunnen aanschuiven met de barbecue.

Plaats       : Bovensmilde                                                                                                          Km.stand : 8015                                                                                                                            Gereden : 332 km

Deze vakantie was anders dan andere jaren. We hebben meer op campings gestaan dan andere jaren, omdat we lekker in het warme weer buiten wilden zitten. Niet op iedere camperplaats is het geschiktof toegestaan om je luifel uit te draaien en de stoeltjes buiten te zetten. We hebben ook vaker meerdere dagen op een plaats gestaan, gewoon omdat we heel veel mooi en warm weer houden. Toch hebben we in totaal 4653 km gereden.   Frankrijk blijft een mooi camperland.